Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Sömürü düzenin çarkı işlerken,
İşçinin hakkını yutuyor, beyler!
Mazlumları haksız yere fişlerken,
Zamanımız boşa yitiyor, beyler!

Katliam benzeri işçi ölüyor,

Zararsız bir insan olmak arzumuz
Zamane işte bu düsturu bilmez
Zarar-ı kârını bilmeyen çulsuz
Zekice alacak desturu bilmez.

Züğürt kuyumcunun sofrası kapsız,

(Akrostiş Evvel- Ahir Koşma)
(Akrostiş Evvel – Ahir Dörtleme)

Ebru’m benzer taze açmış güllerE
Ellerim dokunsa pamuk ellerE
Elin tutup çıksam yüce bellerE

(Direniş Şiiri)

Parayı canlıya değişen beyler,
Çekin elinizi çekin Mursal’dan!
Siyanür doğada gör neler eyler,
Çekin elinizi çekin Mursal’dan!

Ne yapsam da ne etsem de nafile
Hiçbir düzen tutamadım velhasıl.
Kim iş tutar benim gibi saf ile
Hiçbir düzen tutamadım velhasıl.

Kuruyemiş işi yaptım bir ara

Sekiz bin dil sözcüğünü toplasan,
Senin bir çift sözün etmez sevdiğim.
Yeryüzünü denizlerle kaplasan,
Bir tek mavi gözün etmez sevdiğim.

Kalem parmak, pamuk gibi ak eller,

Dünyayı kapsayan topluluk olmuş;
“Evrensel müziğe gönül verenler”
Özgür düşünceyi burada bulmuş;
“Evrensel müziğe gönül verenler”

“Toplumu sanatla güldür!” demişler.

Yüzünüze basa basa dolaştım,
Hakkınızı helâl edin ey dağlar!
Patika yollardan yâre ulaştım,
Hakkınızı helâl edin ey dağlar!

Çiğdem, nevruz söktüm, mantar topladım

Ben bir civan genç idim, sen ise peri kızı
Gönlümüze düşmüştü o sevda denen sızı
Haykırırdım dağlara kaç kere aşkımızı

Her şey tersine döndü, bir gün dedin “hoşça kal”
Elli yıllık resmini gel de bari geri al!

1
İyi öğren demek yerine “belle”
Yeşil mercimekten çorbaya “helle”
Ucu çatal değnek adıdır “tille”
Kendi dilimizde Garaoluhca.
2