Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Kötüye iyi diyemem,
Çok geçimsiz bir adamım.
Ayıya dayı diyemem,
Çok geçimsiz bir adamım.

Haram yemem hırsız ile

1
İyi öğren demek yerine “belle”
Yeşil mercimekten çorbaya “helle”
Ucu çatal değnek adıdır “tille”
Kendi dilimizde Garaoluhca.
2

Fâ ’i lâ tün / fâ ’i lâ tün / fâ ’i lâ tün / fâ’ilün
─ . ─ ─ / ─ . ─ ─ / ─ . ─ ─ / ─ . ─

Sen bilirsin / çok ezelden / ben yürekten / vurgunum
Coştu gönlüm / bir zamanlar / şimdi artık / durgunum

Şöylece durdum da düşündüm önce,
Bana bir hal oldu Garip Aslan dost!
Övgüyü hak eden sizsiniz bence,
Dillerim lal oldu Garip Aslan dost!

Arif olan insan gerçeği görür,

Ne kadar mutluyuz, seksen beş milyon!
Güllük gülistanlık Türkiye’mizde.
Vesayet düzene son vermişiz son!
Güllük gülistanlık Türkiye’mizde.

Vatandaşa sosyal imkân sağlandı,

Sen düşürdün beni çileye, gama
Gözyaşımla yudum gözlerimi yâr…
”Sevmeseydin” derken haklısın ama
Sevgin güldürürdü yüzlerimi yâr.

Nice yıllar geçti, dönmedin bana

Güneşi arkama aldım,
Gölgem benden önde gider.
Gidişine şaştım kaldım,
Gideceğim yönde gider.

Hakk’a ulaşmak niyetim;

Taşerona sınav varsa;
Sen de göster diplomanı!
Madem öyle sıkıyorsa;
Sen de göster diplomanı!

Bülbül gibi şakıyorsun,

Hiç bitmezmiş dünya gamı hayatta,
Nice cefa çektim sonu yoğumuş.
Kim ne yapsın, sudan ucuz fiyatta…
Tabiatın dükkânında çoğumuş.

Bu Dünya'da yaşamakta gözüm yok,

Bana niye baktın deme!
Güzel sende göz hakkım var.
Ateş attın şu sineme,
Alev sönse, köz hakkım var.

Vuruldum da servi boya,