Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Sevenlerin / yüreğinde yağ olmaz
Gönlü / engin olur, yüce dağ olmaz
Sevdadan / sararır, yeşil bağ olmaz
Geçer / sevdasından figana düşer.

Bazen gerçek / görür, bazen de hayal

Gördüğün güzeli yâr sanma sakın
Elde güzel çoktur divane gönül
Dön de bir yol kendi hâline bakın
Yıkılmış han gibi virane gönül

Ariflerin yolu her dem engine

Sekiz Mart Gününü sorarsan bana,
“Dünya’da Emekçi Kadınlar Günü”
Böylesi bir günü atma yabana,
“Dünya’da Emekçi Kadınlar Günü”

New York’ta direndi tam kırk bin kadın

Dünya düzenine aklım ermiyor,
Kimi bayram eder, kimisi yasta.
Bunca aç insanı kimse görmüyor,
Kimisi ölüyor, kimisi hasta.

Maaşlar eriyor, zam üstüne zam.

(Ozan Garip Yadigâr Üstad’a cevaben)

Dur, diyorsun Üstadım, duracak zaman değil
Mücadele gerekli zalim ile şer ile
Kim demiş ki bizlere, “benim önümde eğil”
Ölürüz, eğilmeyiz! Yüzseler hançer ile

Ahu gözlü / o cananı / anlayacak / kul gerektir
O cananı / yüreğine / gönderecek / yol gerektir
Anlayacak / gönderecek / söndürecek / kül gerektir
Kul gerektir / yol gerektir / kül gerektir / özünde dost

Halkalandı / sarı saçlar / ak gerdana / aktı geçti

Ben biraz tevazu edeyim derken,
Dostluk sınırını aşan çok oldu.
Yoluna rehbersiz düşmüş giderken,
Doğru hedefinden şaşan çok oldu.

İnsanı kullanmak neyin nesidir?

Yolum yolsuza düşeli,
Çürüdüm eyvah çürüdüm.
Boynumda boza pişeli,
Çürüdüm eyvah çürüdüm.

Bugün derdi, yarın derdi

Dedim: Güzel kaşın gözün karaca (Esmer)
Dedi: “Aşkın sinemdeki dağıdır.” (Üzüntü, gam, keder)
Dedim : Güzel seni sandım karaca (Geyikgillerden zarif bir hayvan)
Dedi: “Âşık bura Ferhat Dağı’dır.” (Dağ)

Dedim: Gül mü kokar senden yayılan (Yayılan koku)

Dane dane ekiliriz
Savruluruz harman gibi
İplik iplik bükülürüz
Çevriliriz kirman gibi

Gâh coşar gâh duruluruz