Ata’mızın ülküsü:
Çağdaşlığın türküsü…
Bir kuruluş öyküsü;
Cumhuriyet ne güzel!
Yaşadıkça saygılı,
Ben biraz tevazu edeyim derken,
Dostluk sınırını aşan çok oldu.
Yoluna rehbersiz düşmüş giderken,
Doğru hedefinden şaşan çok oldu.
İnsanı kullanmak neyin nesidir?
Alamadım bir tek çiğit,
Evde bir baş kelem kaldı.
Var mı benim gibi yiğit?
Elimde boş filem kaldı.
Kader ile olmaz bağıt,
(Tokat Merkez Çatalkaya Köyüne)
*
Dostlar beni yabancıdan saymazlar,
Çatalkaya benim köyüm sayılır.
Uğrar isem el yerine koymazlar,
Ölen ölür, kalan kalır
Unutmayın çay keyfini!
Alkışlayan ancak alır,
Unutmayın çay keyfini!
Çevre dostu keten file
Her gün çay, simitle sofra kurulmaz,
Sen kur da göreyim boyunu Beyim!
Zannetmeyin sizden hesap sorulmaz,
Alırsın ağzının payını Beyim!
Aybaşında gelir vergi, fatura
Hokkabaz, her gelene
Bir “şak şak” çekmiyor mu?
Bir zenginin kahrını,
Bir uşak çekmiyor mu?
Siper edip döşünü,
İstanbul’a gitmiş, Tokat ilinden
Toprağım Cemâl’den telefon geldi.
Name name inci düşer dilinden
Toprağım Cemâl’den telefon geldi.
Besbelli ki o da beni özlemiş,
Zülüflerin dökmüş yüze, …........ (cemâle)
Âşık oldum nazlı yara. ……. ..(sevgiliye)
Çıkıp geldim yüze yüze, ------(suda yüzerek)
Deryaları yara yara. …...(suyu bölerek yüzmek)
Yârim bana yüz vermez
Öpsem; dudak, yüz vermez.
Bin kez öpsem doyamam;
Yârim bana yüz vermez.
Tutku oldu yâr bende,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!