Yenisi geliyor etmiyor fayda
Akları başından kovma ihtiyar.
Kabahatin hepsi gerilen yayda
Okları boşuna dövme ihtiyar.
At gitsin stresi çöp kutusuna
Kafaya doldurup gezme ihtiyar.
Takılıp kalbinin kuruntusuna
Kısacık hayattan bezme ihtiyar
Sözü hiç uzatma yoksa hünerin,
Biliyoruz elbet yaşlı, genç, çocuk
Er geç başlayacak göçe ihtiyar.
İçimizi kararttın bu yolculuk
Mevzusunu aça aça ihtiyar.
Gösterişsiz, havasız, fiyakasız
Koskoca seneler bir kuş misali
Uçup da gidiyor elden ihtiyar.
Boş da değil onca düşü hayali
Koparıp alıyor daldan ihtiyar
Şüphesiz her dua muhtaç amin'e,
Elli dört yıl geldi geçti yel gibi,
Artık resmen ihtiyarsın ihtiyar.
Ziyaret eylersin sık sık tabibi,
Bu günlerde çok kibarsın ihtiyar (!).
Gücü azalsa da gözün kulağın,
Ne canlar, ciğerler yaktı kavurdu,
Acaip bir yıldı iki bin yirmi.
Çok fidan kuruttu, çınar devirdi
Fırtınaydı, seldi iki bin yirmi.
Mart idi saldırdı dünyaya covid,
Bir büyük şehrimiz var Ordu diye,
Boynunda on dokuz incili kolye
Fatsa’yı methetsem ötede Ünye
Kumru, Çamaş, Kabataş çok alınır.
Alayının gönlü nasıl alınır!
Adım adım yaklaşmakta ölüme,
Hayatın peşinde koşan insanlar…
Takılır, gelince o son bölüme
Binlerce tepeyi aşan insanlar…
Eş, dost bir cenaze namazı kılıp
İNSANLIK
İnsanlık ölmemiş yaşıyor hâlâ
Sabahleyin metrobüste rastladım.
El kol dolu yürüyorken güç bela,
Yer verdi fedakâr, müşfik bir hanım.
Yangın, su baskını, fırtına, deprem,
Dünya her dem kaynayan bir cehennem.
Afetler bizlere uyarı amma,
İki günden fazla olmuyor gündem.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!