İhtiyar Koskoca Seneler Şiiri - Osman Bulut

Koskoca seneler bir kuş misali
Uçup da gidiyor elden ihtiyar.
Boş da değil onca düşü hayali
Koparıp alıyor daldan ihtiyar

Şüphesiz her dua muhtaç amin'e,
Geç deme şimdiden başla temine.
Gelir ömür varmadan son demine
Gözünü ayırma yoldan ihtiyar.

Bilek bükeni var, bel bükeni var,
Acımadan kalbine çökeni var.
Hem dikeni, hem kökü kökeni var,
Uzak durmalısın gülden ihtiyar.

Anladık aşık da oldun aleni,
O bu bilmez sıkıntını, çileni.
Anlat bir çırpıda başa geleni,
Bahset altmış iki yıldan ihtiyar.

Ne tahtı dert ediyorsun, ne tacı
Çalıyorsun azgın nefse kırbacı.
Acı kırk yıl önce tattığın acı,
Bir tat almıyorsun baldan ihtiyar

Gönlün gündüzü düş, gecesi hayal
Merhametin yoksa elinden çek al.
Yarım asır olmuş sürer bu işgal,
Kopamadın sen o çölden ihtiyar