Döndük budanmamış kaba ağaca,
Göze batan dalımızı tut oruç.
Binmişiz freni patlak araca,
Umut sende yolumuzu tut oruç.
Açmamız gereken gözlerdir ama,
Bilirim her yerde rahat edersin,
Dişlerini sıkıp, dilini tutsan….
Her tarafa rahat rahat gidersin,
Neme lazımcılık yolunu tutsan….
Yüksekte yaşamak çetindir çetin,
Bir görünüp bir kaybolan üç şey var
Biri hayal, biri rüya, bir de sen.
Akıbet ettiniz beni ihtiyar
Biri zaman, biri dünya, bir de sen.
Dinle dedim şu aşığı bir soluk,
Yaş kemale erdi; bu günden sonra
Kimsenin nazıyla uğraşılmıyor.
Kabaysam da bakılmasın kusura,
İnsanın yozuyla uğraşılmıyor.
İyisiyle sorunum yok, inanın
Umudu konmaktır gelip dalına
Deli gönül kanat çırptı sevdaya.
Hiç bakmadan durumuna, halına
İşte tekrar bir göz kırptı sevdaya.
Gerçek bir melektir gülen yüzüyle,
Sık sık uğra eşe, dosta
Gözler unutmasın seni!
Yandıkça yüreğin iste
Buzlar unutmasın seni!
Karı, ayazı bitirsin
Karar veremedim onlarca sene,
Seni unutsam mı, unutmasam mı?
Bir çırpıda dönüverip bu güne,
Dünü unutsam mı, unutmasam mı?
Hatıralar hafızamda kördüğüm,
Sözü doğru söyleyen, atalar da!
Bizi öne yitenleri unutmuş…
Cümleleri sıralayıp art arda
Bol bol nutuk atanları unutmuş
Yorgun düşmüş ustaları çırağı,
Gün gelir en sıkı dostluklar biter,
Can bedenden, beden candan usanır.
“Bunca telaş, uğraş yeter” der “yeter”
İnsan bu virane handan usanır.
Bu dünya hayatı boştur can için,
Evde gezer dolaşır bir ayağın,
Diğeri Maraş’ta, Çorum'da üstad.
Hakk’a emanetken yuvan, ocağın,
İşini yaparsın kurumda üstad.
Nasibin, kısmetin vardır ki az çok
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!