Hisar Nurdağı'nın şirin köyüydü,
Gel gör ki taş üstünde taş kalmadı.
Kırk beş yıldır dostluğumuz koyuydu,
Artık aramızda hoş beş kalmadı.
6 Şubat günü tam seher vakti,
Çiğner yutar hazmederim çiğ eti,
Pişmeyen insandan hayır beklemem…
Görüp de bendeki iyi niyeti,
Şaşmayan insandan hayır beklemem…
Bir noktaya koyuvermiş pergeli,
Bu yalancı dünya böyle ezelden,
Sadece üç beş gün Gezer gidersin.
Malesef hiç bir şey gelmiyor elden,
Çoluğu çocuğu üzer gidersin.
Dünyanın kimlere olmuş ki hayrı,
Çöplüğe süpürdüm hatıraları
Bir tek adın kaldı bana yadigar.
Kapattı seneler o yaraları
Gönlümü tertemiz eyledi rüzgar.
Kafa yormak sağlık ve sıhhat değil
Yıllar sonra derin bir ah çekerek
Sevdiğin yanından geçti hayal et.
Elini uzatıp boyun bükerek,
Sohbet kapısını açtı hayal et.
Çıkıyor karşına güzel bir çardak,
Vefasız dediğin o güzel, vefa
Semtine taşındı, göçtü hayal et.
Bununla kalmadı, bir iki defa
Geldi sokağından geçti hayal et.
Azarı terk etti, tatlılaştı dil
Bin güçlükle kuruyorsun oyunu,
Bir anda dengeyi bozuyor hayat.
Gelen paslar hep aşıyor boyunu,
Golleri kendine yazıyor hayat.
Kalp hassas bir uzuv gelmez prese,
Bir başı, bir sonu vardır her şeyin
Örneği üç günlük hayat ihtiyar.
Yüklendiyse artık nasıl bir beyin,
Tıkır tıkır işler saat ihtiyar.
HAYATİYATRO
Ömür dedikleri eşsiz hazine
Fark etmedim günden güne boşaldı.
Yine güle güle dedim birine,
Böyle elli sekiz sene boşaldı.
Vuracaksın şu dünyaya tekmeyi,
Yuvarlana yuvarlana gidecek.
O da öğrenecek acı çekmeyi,
Varsa canı yana yana gidecek.
Bu dünya müsvedde ötede asıl,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!