Osman Bulut Şiirleri - Şair Osman Bulut

EZMEYESİN
Kalbimi çaldınsa çaldın ey hırsız,
Neden çıkıp karşımda gezmeyesin.
Bastığın her yere dikkat et yalnız,
Kalbimi bıraktım bak, ezmeyesin.

Bir “Çeşme” kondurdu yolun başına
“İçim Yanar” diyen içsin istedi.
Sitem etti hep “Akşam Güneşi”ne,
Hüzün değil neşe saçsın istedi.

“Sabahı Olmayan” gecesi vardı,

Feto’un eline geçseydi ülke,
Evvela din, iman yasaklanırdı.
Beş vakit çan dinletirdi bu halka
Hem selâ, hem ezan yasaklanırdı.

Öyle seksen, doksan değil; yüzde yüz

İster kısalt ister dolandır yolu;
Unutma son durak boş bir çukurdur.
Şimdilik ceplerin para pul dolu,
İşlerin yolunda tıkır tıkırdır.

Mal mülk yalan, hayat ufacık bir düş

Gençliğime rastladım tam bu yolda,
Leyla'sını arıyordu garibim.
Gel gülme her şeyden haberdar ol da,
Ham hayaller kuruyordu garibim.

Ne bugün ne yarın vardı aklında,

Seneler seneler sonra yeniden,
Aklıma getirdin geçmiş günleri…
Gözümün önüne serdin aniden,
Yorgun hafızamdan uçmuş günleri.

Ancak yıllar sonra çözüldü esrar,

Daha yaşın çeyrek iken yarımken
O sevimle yüzle gülüşün güzel.
Büyüğün yapması büyük cürümken
Uykuları senin bölüşün güzel.

Belli yaşa kadar masum, sabisin

Yolcu bekliyordum; Yaşım on yedi,
Bir his yılma bekle, gelir O dedi.
Yol mu uzun, yokuş; yolcum mu tembel
Yaş elliyi geçti hala gelmedi.

Gençlik; ele geçirdiğin kır atla,
Her gün doludizgin koşmak demektir.
Hem Mecnunla yarışmak hem Ferhat’la,
Çölleri, dağları aşmak demektir.

Bağı kesmek zamanla ve mekanla,

Mevsimlik bir deli rüzgârdır gençlik,
Senin de başından esip geçecek.
Değil biliyorsun çantada keklik,
Gün gelecek avucundan uçacak.

Oku yayı almış olsan da ele