Osman Bulut Şiirleri - Şair Osman Bulut

Akıl bir sermaye insanoğluna
Kullandıkça artar, yığınca değil.
Hür ise gelişir emin ol buna
Bir kafatasına sığınca değil

Eğreti dünyanın eğri kulpuna
Tutkallandın kopamadın ihtiyar.
Sade heves, tutku denemez buna,
Vardır en az bin muradın ihtiyar.

Ne şakül bir milim kaymış ne eksen,

Kısmet olmaz yalan dünya kimine,
Hiç bir nimetini tatmadan gider.
Ömür kâfi gelmez, ruy-i zemine
Ufacık bir adım atmadan gider.

Bir beşik de nasip olmaz zıbın da,

Haşhaşlı çöreğin, halis sucuğun,
Hakiki kaymağın diyarı Afyon.
Termal turizmde işler çok yoğun,
Paraya çevirmiş buharı Afyon.

Zenginlik kaynağı; kükürtlü bir su,

Yerinde değilse havan,
Çık dağlara bir nefes al.
Doldu ise sabır kovan
Dök dağlara bir nefes al.

Kov kapından şu telaşı,

Dünya sade gül bahçesi değildir,
Atılan taşlara aldırma gönül.
Aklıyla övünen bil ki cahildir,
Heybesi boşlara aldırma gönül.

Bir bak bir arada uçan kazlara,

Altmış ya da yetmiş yıl her gün gezer tozar da
Bir şeyler alır satar insanlar bu pazarda.
Sattığından kurtulur bunu anlıyoruz da
Aldığına yer var mı o daracık mezarda.

“Ol” emriyle gördüğün kainatı,
Yaratan biri var haberin olsun.
Doğan ölür, bu düzenli hayatı,
Yürüten biri var haberin olsun.

İnandırmak zordur kalbi körleri,

Koyma beni akıllılar içinde;
Zırdelinin biriyim ben Allahım.
Noksanlık yok kulların hiç birinde,
Her konuda geriyim ben Allahım.

Hiçbir işte belli değil kararım,

Bencillikle katılaşan kalpleri
İman ateşiyle erit Allah'ım.
Rehber eyle bizlere Peygamberi
Her zaman Hak yolda yürüt Allah'ım.

Örmedik araya etnik ağları,