Bakma sen vurdum duymaz,
Aşktan anlamaz, umarsız göründüğüme
Senle geçen anılarım hala çiçek açmakta
Her Hülya da rengarenk kelebekler uçuşur içimde
Kumral saçlarında dolaşırken ellerim
Avuçlarımda tel tel narin kederin...
Bu gürültülü şehrin kalabalıklarına inat, ben tenhalarda damla damla sana birikiyorum…
Sonra bir yer düşlüyorum; herkesten uzak, içinde yalnız ikimizin olduğu… Sesinin yumuşak tınısıyla uyandığım bir sabahı resmediyorum beton duvarlara.
Ben kafese hapsedilmiş bir kuşum, sen uçsuz bucaksız bir orman.
Oysa korkunun ecele faydası yoktu
Üstelik bunu öğreneli yıllar olmuştu
Aynada yüzümle, yüzümde hüznünle yüzleşecektim
Olmadı başaramadım
Yüzün gözlerimde
Hüznün yüreğimde saklı kaldı
Başı dumanlı karlı dağlara dağlandı kalbim,
Her yanım tipi, boran fırtına.
Üşüyor bedenim, ufalıyor gözümde ufuk yavaş yavaş,
Büyüyen hasretin onarılmaz bir yara içimde.
Tükeniyorum usul usul.
Başımda onsekizlik kavak yelleri
Bir ahtapot gibi sarmış bedenim ruhunu
Kaçarak kurtulacağını sanoyorsunya benden
Sanma
Kurtuluş yok sana olan kederimden
Aşk bende başka bir boyut
Benimkisi bataklıkta büyüyen bir gülden hoş koku beklemek gibi yersiz bir umut.
Ne yaparsak yapalım, fidanken her ağaç birbirine benzer
Her çocuk masum ve temiz
Yanılgımız, iyimserliğimiz bundan
Şimdi
Yaşadım diyebildiğim bir kaç güzel anı
Kalbim yıkık şehirlerin baykuş tüneği
Gelenin barınamadığı
Gidenin iflah olmadığı uğursuz bir lanet
Yıkılan kentler bilirim küçücük bir bedenin üzerine
Enkazında yitip giden mezarsız kimsesizlerle dolu
Göğüs kafesinde müebbetlik hapislikler bilirim
Bir ömür bir arpa boyu yol alınamayan
Olmayacak bir umudun dalında
Her rüzgara zamansız salınan
Silinip gideceğini bilirim
Vuran bir dalgayla ayak izlerimin,
Vazgeçmem yürümekten
Bir sahilde.
Ben dalgaya değil
Denize aşığım.
Suskunluğum
Aklımı yitirmemek
Ruhumu korumak içindi
Yoksa bende bilirdim
Bire bin katıp
Soğuk duvarlara haykırmayı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!