Gözlerin,
Varlığın yoklukla sınandığı
Bir uçurum kenarı
Düşüp kaybolmak benim kaderimdi.
Şimdi enkazına ulaşılamayan bir yitiğim
Gözlerinin hüzün karasında
Gönül közüm,
Herşeyin bir zamanı var
Sevmeninde, kavuşmanında
Her karanlık sonsuza dek sürmez
Güneş yalnızca çölde kavurmaz
Her bulutun bağrında tohuma yağmur var
Katıksız Aşklar yaşandı bitti
Bize işin goy goy kaldı
Gidersen yıkılır bu Kent demiş şair
Yalanını seveyim
Bırak yıkılan kenti bir taş oynadı mı yerinden
Sokaklar kuşlarla dolu cıvıl cıvıl
Gözlerin, yetiyordu her şeyime
Kışın ısıtan yorgan, yazın serinleten asırlık çınar gölgesi
Berrak pınarların kaynağı gibi
Kaçamak bakışlarına nerede yakalansam, hayata gücenmeden, hiçbir şeyden gocunmadan orada bir ömür kalmak isterdim
Hangi ormanın yeşiliydin sen ruhuma dinginlik veren hangi Issız sahil kasabasında dalga
Gözlerin hangi denizi yutarcasına aldı benliğimi elimden
Savurdu bir kuş kafesine
Engin, ulaşılmaz bir dağın tepesinde gizlenen
Şimdi
Sarhoş bir meyhanede Derdimi anlatma telaşındayım
Gözlerin,
Uçsuz bucaksız denizlerin sessiz çığlığı
Gülüşlerin,
Yaşanmamış bir ömrün kayıp çaresizliği
Gözlerimde gülüşlerin saklı kaldı
Ne ben tam olabildim
Lanetlenmiş bir vebal gibi
Boynumuza asılı kalmış
Bu kadar zayıfken güçlü görünmek
Gülüşlerimiz acı, bakışlarımız donuk
Bir yanımız hep hüzne dönük
Anlatamamanın verdiği suskunluk
Gülüşü güzel olanın yüreğide güzel olur diye öğütlediler
Bunca yıl onca hüznü ve kederi
Hasretle karılmış katıksız acıyı
Hangi güzel gülüşün ardına gizledinde
Kanadı kırık kuş gibi kaldım
Uçurum kenarında çaresiz
Bir günaha ilişip doğdu günahsız çocuklar
Kimi şehvetin, kimi servetin
Kimi çaresizliğin,kimi kudretin çocuklarıydı
Yaraları derin, birbirine eş
İsimleri farklıydı
Sevilmemiş çocuklukları boy verdi, büyüdüler
Boşunaydı güneşin kısır doğuşu
Hüzün saatleri gece yarısı
Aralanan kapıdan içeri dolar
Ortak kederimize şahit rüzgar
Nerden neyi bulduysa doldurur odama
Papatya kokusu tenin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!