Orhan Bektaş Şiirleri - Şair Orhan Bektaş

Tutsaydın ellerimden
Savrulmasaydım böyle…
Daldan düşen yavru kuş
Sudan çıkmış bir balık
Sensizlik bu demekmiş

Bu gün yine seni düşündüm
Kırlara çıktım
Mevsim sonbahar dallarda hazan
Yüreğimi bir dala koydum
Orman yangın yerine döndü
Bir rüzgar esti savruldum

I.
sonra sen geliyorsun aklıma
gülüşün geliyor
dudağımın kenarından süzülen
kan gibi
yüreğimi delip gecen acı

Kırılganım bu günlerde
Elim ayağım toza bulanmış
Herkesten önce ölmeyi isteyecek kadar
Bencilim bu günlerde

Beni boğmayı isteyen bir nefes

Ne zaman elimi tutsan
kalbime sıcak bir meltem dolar
bahar olur çiçek olur
ne zaman nefesin yüzüme değse
bulut olur yağmur olur
çöle dönmüş gönül coğrafyam hayat bulur

Şehirler de yaşarmış sen gidince anladım
Sokak lambalarıyla da konuşurmuş insan
Sokak kedileriyle dost olurmuş
sen gidince anladım
Hercai menekşeler açmış bahar gelmiş
Senin yokluğunda fark ettim

RÜYA
Ağlamak alır kiri pası yürekten
ağlayabilirse insan gönülden
bunun için sık sık ağlarım
Temiz kalsın diye diğer yanım
bazen bir çocuk olurum

sakla beni

Ellerimde kelepçeler
Anne ben gidiyorum
Gidiyorum belki dönmem
Gözyaşında sakla beni