Orhan Bektaş Şiirleri - Şair Orhan Bektaş

OLMAZ

Ben bilirim sokakların derin hüznünü
Bildiğimi gördüğümü söylesem olmaz
Gece düşer her köşeye koyu karanlık
İçimdeki aydınlığı gizlesem olmaz

DUYMUYORSUN

seni anlatıyorum aslında sen bilmiyorsun
yazdığımda okuduğumda yaşadığımda
duymuyorsun kayaya vuran dalga sesinde
sana sesleniyorum

BETER YAP

Dur kemancı çalma artık o eski şarkıları
Çalma ki kanamasın dinmiş yaralarım
Dön geriye faytoncu gitmeyelim öteye
Artık anlamı yok maziyi dolaşmanın

YALNIZLIĞIM

Kime düşer ayrılık
Kim çeker yükünü bu şehrin
Her köşe başına düşen yalnızlığı
Kimsesizliği sahipsizliği

Ömrüm bütün teslimiyetiyle hazırlanırken akşamüstlerine
Gece siyah perdelerini çekerken göz kapaklarıma
Şiirlerin susup sarhoş şarkıların coştuğu vakitlerde
Neden benim de suspus olduğumu anlamadın

Yokluğun o keskin zemheri gibi sardıkça cismimi

gecenin yalnızlığında
bir yıldız tutsun gözlerinden
rüzgar savursun saçlarını
kokun dağılsın çimenlere
ben sensizliğin mahkumu
ciğerlerime düşsün tadı hasretinden

Yine nisan
Yine çiçek yine yağmur
Çıkıyorum caddelerine bu şehrin
Ziyan olmasın diye her damla
Birde kalın bir yelek alıyorum omuzlarıma
Hızlı adımlar atmadan

Haydarpaşa Gar’ında oturuyoruz seninle
yine martılar uçuyor
vapurlar geçiyor mütemadiyen
köpüklü meşalelerle

şehir yaşıyor hayatı biz olmasak da

Söyle yağmur nereden geliyorsun
Neden hüzünlü bir bulut taşıyor seni
Çocukların gözlerinden mi geçtin
Pınar olup dağdan taştan mı aktın
Söyle yağmur içimden efkarlanmak geliyor
Yarin yokluğudur bahanem

YAĞMUR VE HÜZÜN

Ne zaman yağmur yağsa içimi hüzün kaplar
Bulutlar grileşir gözlerime perde düşürür yokluğun
Hüznümün yolculuğu başlar sonbaharda
Uzak iklimlere,dallara, toprağa