Orhan Bektaş Şiirleri - Şair Orhan Bektaş

kulak ver rüzgara dinle benimdir
keskin öksürükle çıkan bu sesler
gurbetin emdiği ciğerlerimden
haydarpaşa garına indiğim o gün
bitti sanmıştım tren rayları
hergün yüreğmde uzadı gitti

ANNECİĞİM

Bu gün doğum günüm yoksun yanımda
Sensizlik kor ateş bil anneciğim
Şefkatli ellerin şimdi nerede
Özledim kokunu gel anneciğim

BEBEĞİM

Şimdi gözlerinde dünya tatlısı
Umut çiçekleri açmış bebeğim
Yaşadığım evin her köşesinde
Senden bir hatıra kalmış bebeğim

Bekledim
biliyordum aslında gelmeyeceğini
ama yine de bekledim
deniz tuzu doldu usul usul göz bebeklerime
sonra bir martı çığlık attı
bir güvercin kondu banka

RÜYA
Ağlamak alır kiri pası yürekten
ağlayabilirse insan gönülden
bunun için sık sık ağlarım
Temiz kalsın diye diğer yanım
bazen bir çocuk olurum

sakla beni

Ellerimde kelepçeler
Anne ben gidiyorum
Gidiyorum belki dönmem
Gözyaşında sakla beni

Ne zaman elimi tutsan
kalbime sıcak bir meltem dolar
bahar olur çiçek olur
ne zaman nefesin yüzüme değse
bulut olur yağmur olur
çöle dönmüş gönül coğrafyam hayat bulur

Niliyar
Ellerin değince elime
Kalbim yeni kanatlanmış kırlangıç kuşları gibi çırpınırdı
sonra seni bir titreme alırdı
alırdın beni yalnızlığın hoyrat ellerinden Nili
Sonra uçardık üveyiğin kanatlarında

Kırılganım bu günlerde
Elim ayağım toza bulanmış
Herkesten önce ölmeyi isteyecek kadar
Bencilim bu günlerde

Beni boğmayı isteyen bir nefes

Nasıl görünüyorum
Senin gözlerinden
Gözlerim mesela geçtiğinde gözlerinden
İçini sevgi sarıyor mu mesela
Ya da saçlarıma dokunduğunda parmakların
Kalbine bir his doluyor mu aşka dair