Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Onur BİLGE

"Hayat Kaynağı’m,

Sesin hayat kaynağım benim. Yokluğundaki tek tesellim… Bir gün aramasan, sesini duyamasam, dünyam kararır! İnan ki seni duymadan, senden haber almadan yaşayamam ben!

Onur BİLGE

“Bülbül’üm,

Sana o kadar dedim, dilimin döndüğü kadar nasihat ettim ama kime söylüyorsun! Bir kulağından girdi, diğerinden çıktı, değil mi! “Sakın bir adama başka bir adamdan söz etme, duygu ve düşüncelerin de yaptıkların da gizli kalsın, bu senin lehine olur yoksa güven ve sevgi azalır.” diye! Dilimde tüy bitti ama sen ille de pazar günü papaza gideceksin ve itirafa başlayarak kutsanacak, arınacaksın! Yine tembihledim:

Onur BİLGE

“Zikrim,

Kalbim, günde kaç kere kanla yıkanıyor? Damarlarım kaç kere? Her nefeste ciğerlerim kaç kere havalandırılıyor? Kaç kere nefes alıp veriyorum? Kaç kere adını söylüyorum, yalnızken fısıl fısıl, değilken sessiz sedasız ama mütemadiyen? Saymak imkânsız! Bilmek imkânsız! Bildiğim bir şey varsa ruhumun ruhunla karışıp durduğu… Ne kadarı bana ait, ne kadarı sana? Bazen kendimi sen sanıyorum. Tuhaf ama gerçek!

Onur BİLGE

“Tek Dileğim,

Zaman zaman bir iç sıkıntısı, çatlama raddesine getiriyor beni. Birileri varmış ya da yokmuş, değişen bir şey olmuyor. Sebepsiz hem de… Ağlasam geçer mi acaba? Ya da çıksam dışarıya, vursam kendimi dağlara! “Yalınayak başıkabak…” derler ya, işte öyle! Gitsem gidebildiğim kadar… Kendimi kaybedercesine yürüsem!

Onur BİLGE

“Keçi,

Kaptan’la Kepez’e gittik. Şehrin tepeden seyrine doymak imkânsız… Tabiatın balkonundaymışız gibi meltemle gelen bol oksijenli çam kokusunu ciğerlerimize doldurarak ferahladık. Yalnız Ferrokrom’un bacasından çıkan kapkara duman şehri, sigara içen birisinin ağır çekim intihar edişi gibi mütemadiyen zehirliyor, o bölgeyi yoğun bir sis tabakası buğuluyordu.

Onur BİLGE

“Şiir’im,

Galiba sana yazmak, seni yazmak için şiir sevdirilmiş bana. Yaratan, onun için şiire yöneltmiş beni. Kaptan’a bundan bahsettim ve senin asla okuyamayacağın, yazıldığından bile haberinin olmayacağı bazı şiirlerimi okudum ona ve yorumunu almak istedim. Çok beğendiğini söyledi. Aksini söylemesi mümkün değildi zaten. Kibar bir adamdır. Kimsenin şevkini kırmak falan da istemez. Ancak sanki bir şeylerden rahatsızlık duyduğunu hissettim. Bunu, beğenisini ifade ediş tarzından anladım. Bana karşı açık olmasını istedim ve ısrarla sordum, hissetmiş olduğum memnuniyetsizliğin sebebini. Çok zorladım. Nihayet, fikir beyan ettiğinde darılmayacağımı temin edince rahatladı ve şöyle bir koınuşma geçti aramızda:

Onur BİLGE

“Mağara'm,

“Şairler ve müminler hüzünlü olur. Yüzleri mütebessim, kalpleri mahzun...”

Onur BİLGE,

“Tanrıça’m,

Ah, Adonis olmalıydım ben! Afrodit’in görür görmez ona aşık olduğu… Yalnız, yer altında saklaması için Persephone’ye vermediği, yüreğinde sakladığı… Çünkü hiç mi hiç istemem bir başkasının bana âşık olmasını, o Persephone da olsa! Ya geri vermek istemezse beni? Hem neden kavga çıksın ki iki tanrıça arasında? Neden Zeus girsin araya da uzlaştırsın onları? Sanki mahkûmmuşum da hapishanedeymişim gibi altı ay onda kalacakmışım, sonra senin yanına gidebilecekmişim! Yanında sadece altı ay kalabilecekmişim! Oysa ben hep senin yanında kalmak, bir lahza bile senden ayrılmak istemiyorum ki!.. Gözlerimi kırpmadan gözlerine bakmak, seni doya doya seyretmek istiyorum, günlerce, gecelerce… Bir ömür boyu öylece kalmak, gözlerinde ölmek istiyorum!

Onur BİLGE

“Sırat’ım,

Senden “Tanrıça’m” diye söz ediyorum ya, Kaptan acayip kızıyor bana. Kızmıyor, köpürüyor, ateş püskürüyor!

Onur BİLGE

“Şaheser,

Önce hafif bir rüzgârla perdeler hareketlenmeye başladı, arkasından bir fırtına çıktı, hava bir anda bozdu. Gökyüzü sarardı, kızardı ve karardı. Arkasından iri damlalarla bir yağmur başladı. Gittikçe hızlandı, arttı, bir anda her yeri su bastı! Sokaklar göle döndü. O kadar ki ördek yüzdür!