Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Kırdım kafiyeyi heceyi artık
Altı beş on biri sana bıraktım
Sabrettim buldum ben neşeyi artık
On bir mezar taşı sona bıraktım

On birinci ayın on birindeydi

Hayalin utanır bakmaz yüzüme
Kör karanlıklara savrulurum ben
Arada ışığın vurur gözüme
Yangın alevlenir kavrulurum ben

Gün var yıldan üstün yıl var gün değil
Koşmak arzulara hedefe varış
Mutlu olmalıydık biz üzgün değil
Sonsuzluğa doğru duraksız yarış

An var ömre bedel ömür an gibi

Domuz derisinden post mu olacak
Ele karışmaktan kâr olur sanma
Ezeli düşmanlar dost mu olacak
Türk’e sadece Türk yâr olur kanma

İçerde dışarıda kaynıyor yılan

Camda damlaların dudak izleri
Baharın etkisi aşk filizleri
Öpücükler camı sarhoş ediyor
Neşesi sarıyor içerde bizi

Kaktüsün dikeni güle değiyor

Beyazlar doğuyor maviliklerde
Ardarda
Korkunç sonsuzluklara aykırı
Denizler köpük köpük
Göklerse bulut bulut
Dışarıya vuruyor duygularını

Tövbe ile sunulan nimettir, İslamiyet
Temelinde adalet, içtihat, kıyas ve nas
Aczini bilmesidir kulların, teslimiyet
Münafıkta ihanet, Mümin’de halis ihlas
Korku yoktur onlara, ancak nârından halas…

İSTEME GELMESİNİ

İsteme gelmesini; gelse, bu hali görse!
Ümmetlikten reddeder, belki de Alim Allah!
Farza sünnete uysak biz bari, gayri körse
İyiler hürmetine bağışlar belki Allah!

Aşktan anlamayan nefse aldanan
Sevgili adını ananlara bak
Küçücük gölleri okyanus sanan
Mecazi aşklarla yananlara bak

Kul köle olarak elin kızına

Onur BİLGE

Çay bahçesi iyice dolmuş, bizim de sohbetimiz koyulmuştu. O sırada yoldan bir simitçi sesi duyuldu. O ses, hepimizde açlık hissi uyandırmış olacak ki o tarafa bakıp, sesin geldiği yeri kestirmeye çalışan bakışlarla sokağa baktık. Alışverişlerimizden sorumlu bakanımız Orçun olduğu için:

“Ne o çocuklar, acıktınız mı? Benim de midem kazınmaya başladı. Birer simit yemeye ne dersiniz? ” diye sorar sormaz, eller havaya kalktı ve ceplere sokulmaya başlandı.