14 yaşında vuruldu
15 yaşına hastanede can çekişirken girdi
16 kiloya düştüğünde rakamları sıraya dizerek
Zulmü tarihe yazdı
Vekil asile kurşun sıktı
Asla küçümsenmeye gelmez,
Hayatın içinde pişerek yetişmişler,
Kurnazlıklarıyla kazanmış kişiliklerdir alaylılar.
Mekteplileri de hiç sevmezler,
Başarılarını göreceli saymak yanlış olur,
Gemi hepimizin
Kaptanlığı ne derece olduğu bilinmeyen
Birine teslim edileli
Kifayetsiz bir sağduyu sürüklüyor bizi
İpliği ta baştan pazara çıkmış
Hayat beklenti değildir,
Beklentileri azaltma mücadelesidir.
Çünkü geriden gelen insanlarında,
Bir beklentisi vardır.
Hayatın tek esası huzur için yalnızlıktır
Bu huzuru kaçıran kalabalık olmasa
Cehalet kalabalıkla örgütlendiğinde
Huzuru tehdit eder
Yerli saatlerimizi şaşırtan yabancı saatlerin istilasıydı,
Saatten kastımız, zaman ölçer aletler olmayıp,
Bizzat zamanın kendisiydi.
Kendimize göre yaşamımız,
Düşünüş tarzımız, giyim kuşamımız,
Seviyordum, seviyordun,
Bunu biliyordum, biliyordun,
Yine de arada bir gidiyordun...
Dönüp, dolaşıp,
Yine geliyordun...
Yarısı diğer zamanlı bir acı
Yarısı o an yaşanan kesif bir sancı
Acıyan taraflarımız
Sürekli yarım kalır
Özgürlük bir paranteze asla sığmaz,
Paranteze alınacak olan
Özgürlüğü kısıtlama niyetidir
Küresel ihanet ihalesini kazananlar,
Verdikleri ödünlerin bedelini bize ödetemezler.
Yaptıklarımızı pişman olmak için yapmayız ki
İnsanın insana pişman olacak niyetle yaptıklarına pişman olduğu anı, görmemiş olduğumuza bu dünyadan pişman gideriz.
Pişman olup pişmeyen insan yoktur,
Ne olduğumuzu, neler olduğunu biz değil,
Bizden sonraki kuşaklar anlayacak ve anlatacaklar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!