Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Aylak terk edilmişliklere
Huysuz kendini beğenmiş egolara
Baktığımızda birbirimizi görebileceğimiz
Bir mesafede
İnsani bir yalnızlığa ihtiyacımız var

Öküz altında buzağı arayanlar,
Öküzün cinsiyetini soruyorlar.

İlişkilendirmekte üzerine toz kondurmayanlar,
İlle de her konunun cıcığını çıkarıyorlar.

Dışı kabuk, içi oyuk,
Sesi çok etkisi yok,
Ne ararsan kendinde ara,
Sende de mi yok?

Ne yer ne de gök,

Felekten bir gün çalmak istedim,
Bana hırsız demeye kalktılar,
Gerçek hırsızları gösterdim,
Çok tahammülsüzsün dediler.

Önder Karaçay

Kendini ayrıcalıklı gören kapital
Eşitsizliği üreten sistemin başlangıcı
Üretim araçlarının ürettiklerinin
Tamamına yakınını cebe indirenlere verilen ad

En büyük çelişkisi emeğe saygısızlığı,

14 yaşında vuruldu
15 yaşına hastanede can çekişirken girdi
16 kiloya düştüğünde rakamları sıraya dizerek
Zulmü tarihe yazdı

Vekil asile kurşun sıktı

Gemi hepimizin
Kaptanlığı ne derece olduğu bilinmeyen
Birine teslim edileli
Kifayetsiz bir sağduyu sürüklüyor bizi

İpliği ta baştan pazara çıkmış

Hayat beklenti değildir,
Beklentileri azaltma mücadelesidir.

Çünkü geriden gelen insanlarında,
Bir beklentisi vardır.

Asla küçümsenmeye gelmez,
Hayatın içinde pişerek yetişmişler,
Kurnazlıklarıyla kazanmış kişiliklerdir alaylılar.

Mekteplileri de hiç sevmezler,
Başarılarını göreceli saymak yanlış olur,

Hayatın tek esası huzur için yalnızlıktır
Bu huzuru kaçıran kalabalık olmasa

Cehalet kalabalıkla örgütlendiğinde
Huzuru tehdit eder