Hayatında ne yaşıyorsa insan,
Genelde kendi seçimidir.
Kendi seçimi olmayan yaşadıkları,
İnsan yüreğinde eğer
Bir dayatmaya dönüşmüşse yaradır.
Deniz dinlendiği zamanlarda sahildeki kayalıklar nefes alır.
Yalnızlık büyük bir kalabalığın hazırlığıdır.
Satırların arasında hep tedirginlik dolaştırır her koşuk
Çünkü kaygıdır yır
Okur olmak meraklı ve haz dolu bir bekleyişi tercih etmektir.
Hasretin diken oldu yüreğime batıyorsun...
Belki sen de beni düşünüyor,
Gözleri açık mı yatıyorsun
Aşkımız budandıkça zamana yarıyordu,
Sevmeyecekse gözlerin,
Bahar her sabah göklerden gelen paslı seslerin,
Gıcırtısı ile dalardı kulaklarımıza
Yüzlerce çelik ağızlı makaslar kesiyordu,
Göklerin mavisini
Havada cehennem gibi bir gürültü şakırdıyordu
Sen hep konuştuklarımı duyuyorsun,
Ya sustuklarım
İçinden geçenleri dışından geçenlere göstermek,
Ne kadar zor
Bir yazan bilir, birde susmasını bilen...
Lodosun okyanusla savaşı gibi cebelleşiyor,
Bencil çıkarları için gözü kimseyi görmüyordu,
Şimdi canımın içinde özü bir çiçek kökü gibi çürüdü
Gözyaşları ne işe yarar,
Okyanusların suyunu boşa harcadıktan sonra,
Mevlana bir sözünde diyor ki;
✓ Kalp deniz dil kıyıdır. Kalpte ne varsa dile o vurur.
Ayrılığımızın çok uzun sürdü arası,
Yalnızlık öğretti sebebini bize uzaklığın nedeniydi dil yasası!
Beşeri adalette adalet arama,
İnsanlığını kaybedende adalet ne arar?
Onun adaleti ancak işine geldiği kadardır.
Arayacaksan adaleti yüce adalette ara,
Yüce adalet vicdanda bulunur.
Mecnun’un sadece adı çıkmış,
Seven bıkar mı sevdiğinden
Sevildiğinden kim emin olabilmiş?
Bakar körlerin zamanının olmadığını
Yoktur anlatan bir hece,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!