Zamanın burcunda geziniyor bakışların,
Geçitsiz kıl ki her şeyi,
Nasıl olsa dönecek gün kendince
Kederlere karışmadan,
Unutarak sil olup bitenleri.
Don vurmuş ruhların resmi saklı ruhumun bir yerinde,
Hayatın sitemi konusunda bir görev insanı mıyım?
İlk gözden düşenlerin acıyarak bakışları arasında,
Yüreğime sığmayan duygular çok derinde!
Güç ve merhametsizliği sınama ihtiyacı,
Görmek için yüz gözü olduğuna inanılan mitolojik kahraman argus olmaya gerek yok ki!
Akıl ve yürek gözü kapalı olanların hedef ve yolları aynı iken at izi it izine karıştı.
Mevzi ve menzilleri aynı olanlar besledi birbirlerini!
Geçmişe çengel atanlar iniltileri suymak yerine mırıldanıyor şimdi.
Daha çok küçüksün,
Gözlerimde bir büyü
Senin büyüdüğüne inanmadan,
Sen kendini büyüdüm sanırsın.
Büyüle beni küçüğüm
Bütün gün kırlarda,
Deniz kenarında dolaştım,
Güneş hayale izin vermeyecek aydınlıktaydı
Dünyanın tüm güzelliğini,
Gözlerimle sözlerime çektim
Yurdumun insanı meraktan soruyor işte
Nerelisin?
Gönlümün sağ üst köşesinden diyorum,
Orası neresi
Her düşünce otlağında topaldır
Yaralı çıkmasa bile yola dikenli ayakları yaradır
Gelecek şafaklara doğru kendini yürütürken
Kafilenin tam önünde giden o fikir
Bayrağını taşıyan koldur
Aynı sepete konulanlar ezilirdi
Segmentlere ayrıldı ezilecekler
Müşteri diyorlardı en kabasından
Cebini boşalttıkları herkesi
Karanlık localarda eziyorlardı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!