Daha çok küçüksün,
Gözlerimde bir büyü
Senin büyüdüğüne inanmadan,
Sen kendini büyüdüm sanırsın.
Büyüle beni küçüğüm
Aynı sepete konulanlar ezilirdi
Segmentlere ayrıldı ezilecekler
Müşteri diyorlardı en kabasından
Cebini boşalttıkları herkesi
Karanlık localarda eziyorlardı
Yurdumun insanı meraktan soruyor işte
Nerelisin?
Gönlümün sağ üst köşesinden diyorum,
Orası neresi
Bütün gün kırlarda,
Deniz kenarında dolaştım,
Güneş hayale izin vermeyecek aydınlıktaydı
Dünyanın tüm güzelliğini,
Gözlerimle sözlerime çektim
Her düşünce otlağında topaldır
Yaralı çıkmasa bile yola dikenli ayakları yaradır
Gelecek şafaklara doğru kendini yürütürken
Kafilenin tam önünde giden o fikir
Bayrağını taşıyan koldur
Ne gariptir insan,
Güçsüze vurana hayran kalıyor
Zalime alkış oluyor
Nedense karakteri sağlam insanların,
Yüreği ve ruhu yaralarla doludur
Tek bir boşluk bırakmamış,
Hiç bir yeri de dolduramamıştı.
Doluluğun hiddetinden, boşluğun davetine,
Uzanan bir çelişkide huzura uzanmış
Hepimizin bir hikayesi var.
Kiminin yazdığı,
Kiminin yaşadığı halde yazmaya kıyamadığı,
Kiminin de kıyıldığı bir hayatı var.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!