Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Bitmeyen ölümler yüzünden
Söze, sanata, edebiyata sığındık

Küresel terör durmadan vuruyordu!

Edebiyatın iyileştirici gücü,

Fatih'in karada yüzdürdüğü gemi gibi,
Susuz denizde yüzdü bu gemi

Kapital düşmanın amiral gemilerini
İtibarını batırmak için en uzun gecede
Şer denizine indi

Dilinde sözü,
Omzunda bir sazı vardı,
Sanki yüreğinde ve omzunda,
Dünyayı taşıyordu

Önder Karaçay

Aklını ve vicdanını kullanmayan toplumların
Tepesine kendi pisliği yağar
Ağıt toplumu olmalarının
Yaslarının hiç bitmeme sebebidir

Devrimi yarım bırakanlar

Kurtuluşu başka yerden beklemeyi öğretmişlerdi
Kendi kendini kurtarabileceğini hiç düşünemedi
Kendini kurtarabileceği bir hali kalmadı

....ve öldü!

Hiyerarşi merdiveninde çalışıyordu,
Darağacı ustası

Uyuşuk eşekler kımıldamıyordu yerinden
Omzuna basana yer açmaktan

'Ve' ve 'da' ayrı yazılır...
Ayrılmasınlar diye 'veda' yazılır,
Yine de insanlar ayrılır...

Kendinizi suçlu hissedersiniz ve/da yazdınız diye!

Hayat üç boyutlu bir süreç
Dün geçti,
Sınırdayız
Gelecek yarın da

Dün öldü, tecrübeydi

Dünya yine ham insanlarla doldu,
Pişmek büyük bir ihtiyaç oldu,
Olgunluk taşıyan insan bulmak zordu.

Edebiyle huyu süslü,
Saflık ehli yolunda diline düşkün

Nefsimle içtim badeyi mahşerde,
Tamah belasına düşmüş zalimlerin,
Her biri canlı öldü bir başka yerde,
Cehennemleri geldi dünyalarına,
Çekecekler cezalarını her nefeslerinde.