Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Hayat bir alıştırma defteri,
Sayfalarında hesabımızın tutmadığı

Kaşlar çatık, duvarlar örülü,
Yıkılıyor bir yerler, yıkılıyoruz,
Niyetler saklı, sözler süslü

Paraya da göz koymuşlardı
Bütün insanlığın hakkına göz koymuk mesajı vermek için

Karşılıksız basılan para ile dünyada üretilen tüm ekonomik değerler ele geçiriliyordu

Hakkına göz koyulanları sürekli korkutuyor,

Yaşamı arkadan vurmaya başladı sisli zulüm,
Soylu bir ulusa, soysuzlar getirdi yine ölüm,
Zalimin hırsı gözünü bürümüş öfkeli mi öfkeli!
İnsanlığından soğumuş pervasızlar sanki deli..

İçimizde büyüttük biz bu emperyalist niyetleri,

Soruyu en sonunda soracağımızı bilmiyordu
İştahla anlatıyordu tanrılarını

Liberal ideolog tanrılarının dersini verecek
Önce bizim o tanrılara inanmamızı
Ve müşterilerimizin inanmalarına aracı olmamızı isteyecekti

1996 yılında kırmızı beyaz renkleri Türk Bayrağına benzediği için bankacılığın Türk Milli takımı diye Akbank’ta çalışmaya başladım. Amacım üretime, ihracata, ticaretin finansmanı ve istihdama kaynak aktarmaya aracılık adına bankacılık yapmaktı.

2000’li yıllara kadar çok düşük ücrete rağmen huzur içinde çalıştım. Beklentilerimin tamamını karşılamasa bile banka ile çalışanlar oluşturduğumuz kültür ile kaynaşmıştı. Bir numaralı marka ve bankaydık.

2000’li yıllardan sonra milli ekonominin talan edilmesi başlayacak olup küreselleşme ve özelleştirme ile banka da değişim projesi başlatacaktı. Bu değişim öncesinde ülkemizde çok normal olmayan bir kriz yaşandı. Cumhurbaşkanı Sezer Anayasa kitabını fırlatmayı fırsat kollayan sermaye parayı borsadan çekti gecelik faizler % 9 bine yaklaşmıştı. Kur sonrasında 600 –TL den 1200-TL ye çıktı. Merkez bankasının o günkü başkanı Gazi Erçel içinde Akbank’ında olduğu bazı bankalara kurun iki katına çıkacağını haber verdiğini yıllar sonra öğrendiğimde bankanın 2001 yılında KRİZDEN EN GÜÇLÜ ÇIKAN BANKA nasıl olduğunu da hem anlamış hem de bu bankadan iğrenmiştim.

Şairin hırkası abasıydı
Sırtında sanki ateş taşıyordu,
Şişmiş omzu yükünden kabaydı,
Bu yangın hep o yürekte başlıyordu

Mürşitten istifadeyi tasavvufa taşıyordu,

Aşka düşürdün,
Cefasını benimle birlikte,
Çekmeden gittin.

İçime ağlar oldum,
Gözyaşlarım peşinde kurudu,

Kendi bahçesine çöp bile olamayanlar
Bizim bahçemizde çiçek olmaya çalıştılar.

Birde kalkıp bizim çiçeklerimizi beğenmeyip
Dağdan gelip bağdakini kovmaya kalktılar.

Yardan kaldı bu eski yara,
Kanıyor ikide bir, dar geliyor kabuklara,
Biçimsiz bir cücenin uyanışı gibi devdi,
Eski yarın aşkı içimde hele bir uyana

Yoldum, yolcuda,

Çok eski zamanlarda Japonlar
Bir savaşla karşı karşıya kalırlar,
Düşman askeri ve silahı çok fazla,
Japon komutanın askeri ve silahı az

Komutanı yaverini çağırır.