Kült yapılar dikiliyordu etrafımıza
Ağalar dikiyordu bu yapıları
Yeşilin üzerine, gökyüzüne..
Kabul görmemişlik inşa ediliyordu üzerimize
Toprak ağalığı sürükleyip getirmişti
Zembereği boşaldı zamanın
Timsah gözyaşları akarken,
Bir çağrı gibi siniyor gözlerime,
Gözlerinden yansıyan ize isyanım
Geçen zamanı hatırlama yolculuğunda,
Hızlı refleksin sembolüdür kediler,
Kedileri insanlar
Haşarat zararına karşı beslediler,
Küçük avları öldürmeye uygundu dişler,
Kim besledi de bu kadar şişmanladı bu kediler?
Bizden daha çok yaşayacaklar,
Bizden çıkan sözler,
Ne zamanlar aşacaklar,
Ulaştıkları her zamanda,
Aynı fikirde insanlarla tanışacaklar.
Affedecek kadar olgunlaştım,
Tekrar güvenmeyecek kadar da
Affedecekkerimden uzaklaştım
Sevmek görsel güzelliğe tutkuyla bağlanmak değil ki;
Beklemediğin bir anda kendimi bulduğum bir bakışdın.
Ar gibi yürü hayatta,
Cenaze gibi kimseye yük olma,
Kendi yükünü kendine yükle
Cebri sakın kimseye dayatma.
Sapsarı yüzlere, kupkuru dudaklara sor,
Ölen inek sütlü olmaya başlar
Kör öldüğünde de badem gözlü olur
Oysa badem gözlü olmak
Gerçeği zamanında görebilmektir.
Sütlü inek yaşarken sağılmalı
Nefsimle içtim badeyi mahşerde,
Tamah belasına düşmüş zalimlerin,
Her biri canlı öldü bir başka yerde,
Cehennemleri geldi dünyalarına,
Çekecekler cezalarını her nefeslerinde.
Sokaklar bir gölgenin üzerine ağ gibi düşmesini,
Yaşamlar üzerlerinde ki gölgeni gitmesini
Bekleyenlerle dolu
Ağa her düşenin başına
Fırtına kopsa hiç bir şey düşmüyordu,
Göze geliriz korkusuyla,
Göz göze gelemiyorduk
İnsanlığın derin geleneği temaşanın,
Tefekkür ve farkında olmak olduğunu
Geç anladık.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!