Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Doğru tektir diyorum,
Doğru yalnızdır diyor,
Teki yalnızlıktan saymıyor.

Yalnızlık bir tek yaratana mahsustur diyorum,
Yalnızım diyor,

Beyhude kaygılar taşırken
Direnen adımlar
Hangi adamlar?

Abartılı bir eda
Müstehzi bir bakışın

▪️◾🔘Yaşadığımız ana tahammül çok zor ve hazin
Bu ağır yüke katlanmaya ne kadar sabır lazım
Düşünceler beynim de perde sıyırır iken
Gamsız insanların gözleri buğu tutmuyor.

Güven ve şüphe bir arada birbirini aşmadan yaşamıyor,

Kimileri canım,
Kimileri yüreğimde sol yanım,
Kimileri sabrım,
Kimileri de imtihanım

Kimileri isyanım,

Gökyüzü rengini denizlerde vuruyordu yüze,
Bu asil mavinin içinde insan
Karanlıkta kaldı çıkamadı bir türlü düze.

Doğa ayırmış hepimizi,
Rengimizi, dilimizi,

Hayat mıknatıs gibi bir zıtlıktır

İnsan ve toplumlar
Geçmişte sorunsuz olmadı,
Gelecekte de olmayacaklar

Konumlandırma ve koşullandırma,
Toplum hastalıkları adına ihtisas yaptığım,
İki ders konum

İnsanlık tarihinin iki belası
Koşullandırılması gerekenlerin bilinçaltına,

Parlak anı ve tecrübeler
Dünyayı kendi zamanlarında döndürür.

Dayatılan kuralları sarsmak isterken,
Kural dışı tutumları yargılananlar,

Ağrı başını mengene gibi sıkıyordu,
Acılara kafa tutmanın bedeliydi belki
Hayatını düsturla biçimlendirmeyi severdi
Elleriyle tutarak öptüğü dudakların izi,
Takatsiz avuçlarında bir sızı

İlk insandan bu yana değişmeyen
Tek vahşet rüşvettir,
Saray dışı düşünür ve felsefeci şair
Fuzuli saraya yazdığı,
Şikayetname de;