Eylül!
Yazması yaşamak kadar zor
Namlunun ucunda
Dokuz yaşında çocukluğum
Aynı sepete konulanlar ezilirdi
Segmentlere ayrıldı ezilecekler
Müşteri diyorlardı en kabasından
Cebini boşalttıkları herkesi
Karanlık localarda eziyorlardı
Misyonerlik maskesi
Din sosu
Haçlının hükmünü yaymak
Dinler arası diyalog safsatası
Kanun bir kılıfa bir niyetle sokulmadan önce,
Yürürlükte kalıcı olan
Hukuk kurallarının tümü diye tarif edilirdi
Kanunla çalmak
Aynı zamanda imar açıcıdır.
Doğru tektir diyorum,
Doğru yalnızdır diyor,
Teki yalnızlıktan saymıyor.
Yalnızlık bir tek yaratana mahsustur diyorum,
Yalnızım diyor,
▪️◾🔘Yaşadığımız ana tahammül çok zor ve hazin
Bu ağır yüke katlanmaya ne kadar sabır lazım
Düşünceler beynim de perde sıyırır iken
Gamsız insanların gözleri buğu tutmuyor.
Güven ve şüphe bir arada birbirini aşmadan yaşamıyor,
Kimileri canım,
Kimileri yüreğimde sol yanım,
Kimileri sabrım,
Kimileri de imtihanım
Kimileri isyanım,
Tek bir boşluk bırakmamış,
Hiç bir yeri de dolduramamıştı.
Doluluğun hiddetinden, boşluğun davetine,
Uzanan bir çelişkide huzura uzanmış
Ne gariptir insan,
Güçsüze vurana hayran kalıyor
Zalime alkış oluyor
Nedense karakteri sağlam insanların,
Yüreği ve ruhu yaralarla doludur
Hepimizin bir hikayesi var.
Kiminin yazdığı,
Kiminin yaşadığı halde yazmaya kıyamadığı,
Kiminin de kıyıldığı bir hayatı var.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!