Onda Ne Buldun Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

Onda Ne Buldun?

“Onda ne buldun?” dediler...

Yıllardır ayrı olmanıza rağmen,
Adını duyduğunda gözlerin aynı yere dalıyor,
Bir şarkı çaldığında sesin titriyor,
Bir hatıra çıkıp geldiğinde susuyorsun...

“Onda ne buldun da hâlâ böyle seviyorsun?” dediler.

Gülümsedim...

Çünkü bazı soruların cevabı bir cümle değildir.
Bazı insanlar anlatılmaz.
Yaşanır...
Ve gittikten sonra bile insanın içinde yaşamaya devam eder.

Ben onda bir yüz bulmadım sadece...
Bir ömür buldum.

Gecemdi o benim...
Karanlığın içinde yolumu bulduğum yıldızımdı.

Gündüzümdü...
Sabahları içime doğan ilk umut,
Yüzüme vuran ilk güneşti.

Güneşimdi...
Üşüyen yanlarımı ısıtan.

Ayımdı...
Kimsenin görmediği karanlıklarımı aydınlatan.

Denizimdi...
Dalgalarında kaybolduğum.

Kıyımdı...
Ne kadar uzaklara savrulsam da dönüp vardığım.

Okyanusumdu...
Derinliğini ölçemediğim.

Limanımdı...
Yorgun ruhumu demirlediğim.

Arafımdı benim...
Gitmekle kalmak arasında bırakan.

Mahşerimdi...
Adını duyduğumda içimde kopan fırtınaların sebebi.

Kıyametimdi...
Gidişiyle dünyamı yerle bir eden.

Cennetimdi...
Bir tebessümüyle bütün yaralarımı unutturan.

Çünkü ben onda sadece sevgiliyi sevmedim.

Bir dost buldum.
Bir sırdaş buldum.
Kimsenin anlamadığı yerlerimi anlayan bir yürek buldum.

Ve sonra...

Bir gün yollar ayrıldı.

Aynı gökyüzüne bakıp farklı şehirlerde yaşamayı öğrendik.
Aynı anıları taşıyıp birbirimize yabancı kalmayı öğrendik.

İnsan her şeye alışıyor derler ya...

Yalan.

İnsan yokluğa alışmıyor.
Sadece yokluğuyla yaşamayı öğreniyor.