Hiç kimse bir işin ucundan tutmuyor,
Fabrika çalışmıyor, duman tütmüyor,
Bekçi çelimsiz, kapıya gücü yetmiyor,
Eyvah eyvah, bu yürek de grev var.
Herkes hak peşinde, çıkmışlar ortaya,
Bir bayram sabahı geldin, zeytin gözlü kuzum,
Yumuk gözlerinle, şekeri oluverdin bayramımızın.
Adı Defne Berru olsun dedik, alemdeki ilk eserimizin,
Seninle gurur duyuyorum canım kızım.
Durgun hayat başladı sallanmaya, dandini dastini,
Yalnız kal bu gece.
Gece yarısı ve hatta tüm konu komşu uyuduktan sonra.
Yeniden aç gözlerini hayata.
Dış seslerin baskısı olmadan
Gönlüne danış isteklerini.
Çekildiğin odanda,
Bir gece ansızın çıkıp gelemezmisin,
Çaresizliğimi bir kez göremezmisin,
Yavaşça yanıma yaklaşıp,
Ellerinle göz yaşımı silemezmisin.
İstiyorum güzelim seni istiyorum,
Bir Gece Yarısı Çaldın Kapımı,
Başın Eğik,Elllerin Titrek.
Birde Bakmaya Doyamadığım Gözlerin Yaşlı.
Ne Oldu Yavrum Neden Korktun?
Kim Tutulası Diliyle Seni Kırdı?
Çok yorgunum çok,
Omuzlarımda yüklü develer,
Ayaklarımda topuktan dize zincirler,
Bir başım emme basma tulumba gibi,
Yıkık dökük, ten içinde ruh,
Susmayı seçtim, susarak dünyaya küstüm,
İçim kan ağlarken, dışarıya mutluluk saçtım.
Dünya üzerinde tek solukta sıratı geçtim.
Başıma gelenler neyin hikmetidir bilemedim.
Kalabaklıklar düşler iken, yalnızlığın esiriyim,
Sen çarşambadan gelsen ne olur,
Ben her cuma, o günü andıktan sonra,
Bahçeye inip gül koparsan aklım kalır,
Anlamı yok, yine gidiyor sandıktan sonra.
Gördün mü sen, beni boyun bükerken,
Allah’ın bildiğini,
Kuldan saklıyorsun.
Ziyan oluyor ömrümüz,
Daha ne bekliyorsun?
Çare olmaz derdine,
Dereler, çaylar misali çağlamışsın yine,
Başın bir çıkmaza bağlamışsın yine,
Köşe, bucak saklanmışsın ne fayda,
Gözünde yaş bellidir, ağlamışsın yine,
Belli öfken, hırsın, dumanın üstünde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!