Zaman geçiyor diyorlar,
Ben içimde aynı yerde sayıyorum.
Günler değişiyor,
Değişmeyen tek şey bu ağırlık.
Bazen gülüyorum,
İnsanlara benziyor diye.
Bazen susuyorum,
Kendime daha az çarpmak için.
Anlatmak istesem anlatacak yerim yok,
Her kelime eksik kalıyor.
Bazı yaralar kanamaz,
Ama insanı her adımda yorar.
Toparlanmaya niyet ediyorum,
Ellerim dolu geliyor.
Bıraksam dağılacağım,
Tutsam taşımaya devam edeceğim.
Bu yüzden arada kalıyorum,
Ne tamamen düşmüş,
Ne gerçekten ayakta. İçimde bir yere yaslanıyorum, Kırılacağını bilerek.
Geceler uzuyor,
Ben kısalmıyorum.
Alıştım sanıyorlar,
Oysa sadece katlanıyorum.
Her şey konuşuluyor,
Ben içimde bir şeyi hep erteliyorum.
Adını koysam bitecek sanıyorum,
Ama bitmek bazen daha çok acıtıyor.
O yüzden susuyorum hâlâ,
Sessizlik bana iyi geldiği için değil,
Eksilmekten korktuğum için.
Kayıt Tarihi : 25.04.2026 19:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!