Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Sanma ki seni unuttum
Uyutmayan gecenin dibinde sancılı bir salyangozum
Bekliyorum derin bir uyanışı
Kelebek topluyorum yolunda,geleceksin biliyorum
Yanağıma damlıyor maviler,
Bakışım uzanıyor

Bakışından atma beni düşürme gel el diline
Aşk ibadet, hasret hicran, boynumuza hep dolanan
Tabibim sen, ilacım sen, el uzatma el gülüne
Ben firari bir aşığım gün ışığım dersin yalan

Canım dedim silme beni resimlerden

Geliyorum gittiğin yoldan
Feryadınla seher serçelerini korkutma!
Korkutma gideceğin yalnızlığı;
Klavuz kirpiklerimin kavisini bıraktım
Bıraktım, uzun bacaklı narin kaldırımlara!

Bir sen olmalıydın yastığımda
Serçeler uyanmadan, uyanmalıydım gözlerinde
Yıkanmalıydım dağ güneşinde
Yıkanmalıydık
Açmalıydı kapıları günün ilk konuğu serçeler
Anlatmalıydı bir çobanın kaval sesi

Sustun tebessüm
Sustun sustum
Nefes verdin sessizliğe
Bakışınla
Alevlendi aklıma süzülenler
Bensiz gitme

Sevildiği için üstünde tuttu su
Güneşe uyanmak için yapraklarını kapatsa da
El üstünde uyuttu
Utansa da içinde ki çamurdan.!

Güneşi gördü toprak
Bahar geldi sandı alevlendi aşkı
Üşüdü uzandı dalları kış güneşine
Titreten soğukluğu aldırmadı
Gelinlikler giydi erik ağaçları
Umuda nadas tohumda bir telaş

Gün gelip te kaybolduğum anda
Senden daha fazla üzülüp
Sana son satırlarımı bırakacağım
Günlerini boşluğa yazıp
Diğeri gibi sessizce gideceğim belki
Vasiyet mührü dudaklarında

üzerine gün örüp dün diye unuttuğum
akılımın ters köşesi ayak bastığım
ürperiyor gözlerim
geçişlerinde es geçtiğim duygular
mutluluğa tanık
yüreğimin sır odası günaydın

Zalimin sohpet molası
Benim ise yüreğimin sancısı
Aklıma kement atıyor
Çürüyen düşlerde cellat suret
Ay doğmamış gece sinesinde
Can çekişiyor bir kelime bir sözcük