Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Karınca kütüphanesi bir ahşap yaşam
Tozlanmış rafında yanık bir koku
Önermeler sorgular tavsiyeler
Kasnak derisinde gerilmiş topuk nasırı eller
Sağ gösterip sol vuran
Soykırımın alaca kuşak darbesi

Bana bir şarkı söyle
Yok yok içten yazılan bir şiir olsun
İçinden ırmaklar aksın
Dökülsün aşsın denizleri
Yürümesin yılgın saatlere
Sensizliğin yoldaşı sessizlik

Bin cefa çektik yeter dercesine
Sökülüyor gözlerimde kaldırımlar
Bir dediğime bin olsun diye
Cenin oluyor tüm izler
Hak bedelini ödetircesine
Zaman aynasında

Kendimden mi yoksa sensizlikten mi
Biriktiriyorum senli gözyaşlarımı
Ve görmek için seni
Uyku arkası duvarlara dayıyorum geceleri

Sen girdikten sonra ruhuma

Dokunmak istesen de mavilere doğan güneşe
Seyredecek aynalar
Zamana dur diyemeyecek güzelliğin
Sessizliğine yürüyecek her doğan gün

Tenine kadeh tutacak

Ayrılık gülleri atma sevdiğim
Bülbülü ağlatır solan yapraklar
Aşkımıza hüzün katma sevdiğim
Gözümden ıslanır kara topraklar

Zincirlere vurup gittin sevdamı

Yaşam çamurundan elbiseler bedenlenmiş
Hayaller gramofon kağıdından uçurtmalarda
Duası sararmış yaprakla
Kökler yürek dibi sevda.!

Zaman döngüsünü tersine döndürsem anılar tazeliğinde

Dolanır yar kokulu yastık koynuna
Geceye terk edilen hayellere takılır
Sevmeleri özümseyen saçımın teli
Ateşlenir sözleri resmeden gözlerin
Gül beyazına hare düşmesin diye
Alevleri yutar akrep intiharına döner

Yıllar geçti menzil uzak
Şimdi bana herşey tuzak
Bir yeminle çare bulsak
Şarkım çalsa aşka tutsak

Bir mevsimlik tek masalım

tanıma istersen yüreğinle baksın bir daha gözlerin
ateşe salmadan dudağımda zincirlensin sözlerin
durup durup üzgün bakma gözlerimi terk etmeden
sevdana el güneş batmadan karanlığa sürgünsem

ihanet mi bilmem seviyorum desen de inanmam