Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Karanlığın pasını siliyorsa
Sevgiye günaydın diyorsa
Ve sıcak gülümsemenle
Kımıldanıyorsa toprakta yeşil can
Vardır bir bildiğin
Dünyanın ışık topu

kime ağlıyor bu yağmur
ne oldu birden bire
ıslanmış kelimeler neden dilimde
neden benden kaçar gibi
yanarken ben kapatıyor perdesini anılar

Hadi yağ üstüme hüzünlerim
Getirdim ağrıyan yüreğimi
Sarın etrafımı
Güneş gölgeli bulutlar
Es kırlangıç fırtınası
Yalnızlığı soluyorum delicesine

Kapan gün ışıltısını yutan gözlerim
Kapan mahzun gelişler gece yolunda
Kapan ki teninin örttüğü rüyanda kalayım!

Yosunları kıyaya vuran suları ören dalgalar
Susamışlığımın göstergesi mi

Unutmayı unuttuğum anılar
Kaç yıl döktüm sana
Kaç gözyaşı
Dinlerken seni yoruldu yarınlar
Şimdi sen de gökte yıldızsın
Günden uzak benden uzak

İhtimaller yatağında
İhanet kokuyor bu resim
Karamsarlıktan sarhoş
Yalan sofrasında
Huzur mu arıyor ihmali

Arama bende ayak izini
Güneşini arayan düş gölgeleri
Dağlara çöktü
Eylül yağmurun gözleri
Rüzgarın nefesinde ötüşürken serçeler
Seherini unutan sabah yorgun

Döşeğini gözlerime seren bulut
Çekmeden damla perdeni
Dokun tenime eyleme gönlünü
Düşün bıraktığın etkiyi birde beni

Ya yağmayı unutursan

Güneşin battığı yerde gözleri kamaştırır ay ışığı
Çan çalar,çalınmış hayatlarda ertelenmiş umut
Sustukça susar şehir,sessiz kalır çığlık
Büyüdükçe büyür küçük insanların hayalleri

Gece buruk karanlıklara banklar olur yatak

Doğma gün batımı güneş
Dünü bugüne döndüren dünya
Yazdığın kader çizgi topaç
Doğma belirsizliğin suçluluk duygusu
Biçareliğine yanıyor güneş