Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Dönülmez yolların dönemeçlerini yazma
Sonra düşer yirmi dokuz harfin bir de karası
Nefessiz soluklar siler ışığın kör noktasında yeşili
Düş ikliminden kayar kayıp yaşamlar zaman kitabına
Gün utancından saklanır iki dağ arası!

Yüzünün aksi düştü
Bakışların süzüldü
Rüzgarına kapıldım kasırgam oldun
Vurdun yerden yere anlayamadım
Bir damlaydın sineme düşen
Duygularımın seli enginleri oldun

Kalbimde kilitlendin
Gitsen de gidemezsin
Dudaklarımda mühürlendin
Açmak istesende açamazsın
Dünyamda boştum
Geldin doldum taştı duygularım

Göz bebeklerimde küçülmüş dünya
Kement atılmış kaderinle,
'yalanmış adın!
hançerlenmiş umutlar, mevta'
Gömüldü gözlerime heveslerimin solgun nefesi
Siyahın gizemi bırak bana,

Göksel kardeşini seyreder deniz yıldızları
Gecenin görkemli huzuru yerleşir ruhuma
Aşk musikisini yalar ateşböcekleri
Kendi etrafındaki dansı çizer
Karanlıkları yırtar uzanan ışık süzmeleri
Güneşe döner gönül yüzüm

Doğumun çıplaklığında yaşarım
ölümün ayazını
Gözlerine sinmiş kayan yıldızlar
Geceleri örtünür yalnızlığım
Sığınır bedenim düş sıcaklığına
Güneşi bekleyişlerim üşür

Gün güneşe gece aya esir olmuşken
Kader imzalamış anlıma seni
Ateş olup düşünce derinliğime
Hatırlarım o alevden buseni

Gönül mihrabına

Gönlüme derin bak yaz güzelim yaz
Cezana razıyım sevmekse suçum
Kirpiklerin okka sevdam mürekkep
Dudakta birleşsin aşkın yaşları

İdama razıyım yıkma aşkımı

bu ne ızdırap bu ne huzur bozgunu
kelimeler sustu dil sustu
naftalin koktu boğazım
heyhat bu ne sessizlik
durmuş dinliyor zaman

Sonbahardır adım
Eylüldür can damarım
Yarenlerin türküleri rüzgarım
Düşen yaprakta umudum
Güz gelini derler bana
Sararmış yapraktır tacım