Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Yüzünü yağmurlar yıkar
Saçları sonbahar
Adı yol yokuşu
Adı intihar mevsiminde siyanür

Düşen damlalarda unutulur kalbi

Üşüyorum, ört gözlerini bedenime
Yalnızlık kadranı onikiden vuruyor yüreğimi
Bakışımda titriyor bulutlar
Korkuyorum,şebnemlerim düşüyor
Rüzgarın çığlığında çiziyor sesim sensizliği

seni sen eden sadece bu mu
artı bir puan suretin peşimde
anlamak istemesem de
sürüklendikçe sürüklendin
iki yıldır şiirlerimin gizeminde

Kulun kölen oldum kalpsiz gönlünde
Işığımı yuttun kaldım boşlukta
Kandın el sözüne beni unuttun
Akşam alacasında kaldı bakışım

Yıkamazdı beni senden başkası

Özsuyum
Aşkına kör düğüm olduğum
Yüreğimin yol çıkmazı
İki yaprak arasına sıkışan rüzgar gibi
Gecenin ayazı düşüyor gözlerime
Yazıyorum gözyaşlarıma gidişini

Gözlerinden akınca ışık nehirleri
Mavi hayalime bürünür nilüfer
Güneşe dolanır alev saçların
Döner yakamozlar ateş böceklerine

Düş bahçelerime geldiğinde

Gitmek istesem de gidemem
ayaklarıma dolanır izlerin
seyreder yalnızlığıma göz kırpan şehrin ışıkları
nehir yatağını bulamamış
virgül sokaklarda dolaşırım
asfalt içer yağmurla sevişen gözyaşımı

Su serinliği sardı suskunluğumu
Sensiz sessizliğe sustu sesim
Sus söylenesi sözlerim sus
Söylenme sebebinin serabıyım

Perdesi parçalanmış penceremde

Bekleyişimin sarhoşuyum
Sakilik yapar dokunamadığım hayaller
Emanet miydi yüreğimi delen bakış
Dudağımı yakar kadehimdeki sensizlik

Kuşatır bedenimi hicran

Sana yoldur sabahsız gecelerim
Hayalin süzülür gelir yanıbaşıma
Yaslarım başımı omuzuna
Bebek saflığında girerim koynuna
Kelebek olup konarım
Gönül çiçeğine