Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Güneş şalterini indirmiş
Işıkları yakın kararıyor bu şehir
Sokaklar boş duygular dalgın
Hüzün yüklü sığırcıklar, kanatlarında
Kızıla çalmış birkaç damla gözyaşı

Gözlerim kamaştı görünce seni
Kaldı yüreğimi delen bakışın
Göz bebeğim dedim
Doğdun günde ikinci güneşim

Yaptın gönlümü gül bahçesi

Gıpta eder yıldızlar seni düşündükçe
Köşeye sıkıştırır geceyi gerer siyahı
Gönül aynama yansıyınca
Düşlerimle ip atlayan hayalin
Kirpiklerime takılır
Gözkapaklarıma dökülen ay parçaları

duvar dibi gölge
bende sen gibi
geceyi gözyaşlarımla yazdım
madem sordun
nasıl görüyorsan ben o haldeyim

bir bilsen
gelmek istersen hayallerim yeter
yangınıma özlemime gözlerin yeter
ah keşke
bana nazlı nazlı bir kez bak yeter
aşkın özüne sen yeterki gel yeter

Ben de askerim
Bir nifak gözleri düşmesin ki toprağıma
Damarlarımda bir damla kanım kalmasa da
Canım feda vatana
Kapanmaz gözlerim
Geri gitmez adımlarım asla

Gözlerini düşür yıldız dolsun kefenim
Özlemim deyip dalayım bakışına
Uzansın ruhum sonsuzluğa
Yürek ateşini alıp gideyim

Çatılmasın sakın hilal kaşların

Sana bu şiiri gecenin ardından yazıyorum
Kaçışıyor sanki benden anlatacak her ne varsa
Kaç şair kaç şiir geçti bir bilsen
Bilmez ki dize gelse de hece
Bende ki seni hiç bir şiir anlatamaz!

Hayalini çeker sensiz geceler
Yeminlerin oldu mezar taşlarım
Dudağımda ağlar aşkla yanan söz
Aktı mavi zaman gönül nağmemsin

Bakışlarım tutsak uçar turnalar

Cemalini göstermiyor
Sabaha doğmayan güneş
Anlatsam seni rüzgara
Kurur gözümdeki yaş

Kararır yıldızlar