Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Ayrılık acısı mı
Postacının kapıma getiremediği
Sorularımın cevabı mı
Telefonların sessiz dili
Sevdam ağlıyor
Yıllarım tozlanmış albümlerde sarardı

Sensiz yağar yağmurlar
İşler derime
Her damlası
Karışır adım seslerime
Anlatır ben gibi
Gökyüzünün yalnızlığını

Son soluğun son heyecanım
Zaman pusuya yatmış
Kapanlar kurulmuş yaşanmamış baharlara
Gitmez gidemez dedim
Aşk ve gerçek doldurdu karanlıkları
Çiğnendi duygularım yaralandı kalbim

Dert vurgunu kanatı kırık kuşlar bahçemde
Kanar yüreğim hey hat yarim nerede
Yar susmuş ruhum çekilmiş köşeye
Bakışlarım puslu çizgilerim donuk
Hesaplaşma düşündeyim
İzlerini ararım çöl yanlızlığımda

Başka dudaklarda beni arama
Ellerinde sıcaklığım dururken
Ellerimden başka elleri tutma
Aşkımda ki beyaz gülü
Ağlatıp da soldurma
İlkbahar bakışlım

Kurtçuğun derdi koza
Günlerce bekler oradan çıkmayı
Kum saatini kurmuş gibi
Ben bunu umursamadım
Vurgun yedi gönlüm
Kalbime saplandı bakışın

Mutluluk anda yaşanır
Anın fotoğrafını çeker beyin
Tekrar tekrar seni yaşamak
Seninle hayatı yaşamak isterim

Soluğunda aşkın rüzgarı

Öldürme beni
Kalp mezarına gömme aşkımı
Sineme dokunmasın ayrılık
Anılar vuruyor ruhum kıyılılarına
Geceler selam durur ecele
Ökse otu bitmesin gecemde

Anam yıldızları gözlerinde toplayan anam
Bu dağlarda şahadet diye eser rüzgar
Kevser’e açılır secdeye gelir dağlar

Ağlama anam
Belki bu sana son mektubum

Kalbimde esme sam yeli
Ufalanır toprak olur umutlarım
Göz yaşımın tuzu iner sineme
Kurur bağrım bozkıra dönerim
Çöl yalnızlığımda yıldızımı ararım
Hüzün bulutları üzerimde