Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Gölgesinde eriyen güneşler gibi
Siyahın gizeminde saklambaç
Gün ışığında gözlerim dart
Talihimde silahlanmış padalyalar
Her biri yoluma sargın
Avında yalan belki hiç

Dön gel diyen yaşlarım yağan yağmurda
Bir ses solur zamana vurdun sevdalım
Son an acın kalsada bana benimsin
Tek bir sözle güllerim açsın kalbinde

Lal yaş damlar sevenin yakar gönlünü

Boşluğumu dolduran öbür yanım
Odama girmek için yağmurların acelesinden
Hunharca düş kapımı rüzğarlar zorladığı an
Anladım
Kirpiklerimde katreleşirken hüzün
Anladım

Geceler isyanımla sevişirken
Yıllarımı koydum kapına
Dönsün diye geri gelmeyenler
Kar karanlığını aydınlatan damlam ile
Siyah laleleri topladım gecenden

Sayfa sayfa tarihi özgürlük çağlayanı
Takatsız bedenimde kalsa ruhum çıkmak istemez
Son nefesimde kalsada kanımın son damlası
Bir adımda olsa da çiğnetmem bir karış toprağımı

Çatlayarak kaçar namert gözü dönmüşler

Uykusuzluğun yıldızları serpilince
Gece sandığından dökülür deniz gözlü bulut
Acılara mil çekse de güneş
Gözlerimi düşürdüğüm avuçlarıma
Bahar gölgesinde üşür kar tanesi

Kaç kere öldürdüm içimde gölgeleri
Durma hadi git
Hükmüm geçmedi gönlüme
Değmesin ellerim ellerine
Sensiz geçen yıllığımda kirlendi izim
Durma hadi git

Yar yasım göz dibim
Üşüyen bakışımın sargın yangısı
Düş sularıyla yeşillen
Utandı yagmur heybelenmiş buluttan
Dağ başı dumanlar giymiş siyahı
Islak gecemde kendini ararken sen

Sardunyalar sarmaş dolaş olunca
Savrulur gönlümün rüzgarları, yar!
Dans ederim mor çiçekler içinde,
Nefesinde aşkı solur yapraklar!
İçimde yanıyor bütün lambalar
Ama, savaşmaya cesaretim yok!

Güneş gölgelenir güzelliğinle
Bakışın çekilmez gözlerimden
Güneş ten ışık yakalar baharı
Kışa dönmez bahardır sevdan

Kor alev gibi düştüğün an