Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Kol gezer korsanlar boğazımda
Kendi sınırlarıma hapis olmuşum
Çıkmakta zorlanır kelimeler
Soluğu tükenmekte hayalim
Evvel zaman içinde zamanın birinde olmadan
Dünlerin pişmanlıkları başımda tokmak

Benliğimi beklemeyen
Anlaşılmaz anlam!
Omuzlarımda erirken kar
Yüzüm ıslak kaldırımları çiğniyor
Bakışlarımda postallar!

Dönülmez yolların dönemeçlerini yazma
Sonra düşer yirmi dokuz harfin bir de karası
Nefessiz soluklar siler ışığın kör noktasında yeşili
Düş ikliminden kayar kayıp yaşamlar zaman kitabına
Gün utancından saklanır iki dağ arası!

Kalbimde kilitlendin
Gitsen de gidemezsin
Dudaklarımda mühürlendin
Açmak istesende açamazsın
Dünyamda boştum
Geldin doldum taştı duygularım

Yaşam izlerinde
İçinden geçtiğim hayat
Öyle mi başlar kader doğrusu
Paragraf başı bir çığlık kanlı bir vücut

Gözlerime akşam düşerse

Gel artık gel
Yarınlar uzak
Seni yaşatmak istiyorum
Dertleri salma üstüme
Mahrem duygularım senin
Beklentimde serap ol

Gelirsin diye
Bakışım tutsak yoluna
Yıldızlar sözlüm kandil sana
Kum tanesi oldum yolunda
Rüzgar savurdu
Çekildi kanım

Yüzünün aksi düştü
Bakışların süzüldü
Rüzgarına kapıldım kasırgam oldun
Vurdun yerden yere anlayamadım
Bir damlaydın sineme düşen
Duygularımın seli enginleri oldun

Şart oldu seni yazmak
Hüznümü yaktığım gecelere
Daldan düşen yapraklara
Köpük giymiş dalgalara!

Şart oldu seni anmak

Menekşem