Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Gözlerimde inleyen gecelerin tebessümü
Gül dururken dikenleri birer birer saydığım
Gök kuşağından yansıyan renklerle avunduğum
Gönül pikabımda susmayan aşk

Bir naz bin niyaz ey aşkın içimdeki gerçeği

Günahkar oldu aşk
Ayrılığa mahkum yürekler
Sonbahara hazırlıyor
Avuçlarda ter
Yanık bir koku
Can çekişiyor duygular

Saçlarımın her teli kalem olsa
Seni yazmaya ne kitap ne de şiir yeter
Sevgili sebebim sendin
Gözyaşımda tükenirken yangın
Nefesime bahar kanıma can oldun!

Ayrılığı gördüğüm bir bakış
Alevlenmiş bir ok gibi saplanır bağrıma
Şehre dar gelen sokaklar gibi
Ruhum sarmalanır bedenime
Hele birde yoksan o an yanımda
Acıyı sökebilmek için

Açsam günün bohçasını
Sökülür kocamış dünyanın yaşam iplikleri
Karanlıkta dönence, seni arayan ayın yüzü!
Tükenişlerin mezarlığını sarsar anıların sesi
Geceye ağır gelir heybemdeki yıldızlar!

İmrali plan yapmasın asın şu vampiri
Dökülmesin toprağıma elinin kiri
Ağlıyor toprak ağlıyor ana rahmi, ağlıyor
Bırakın Avrupa beğenmesin bizi!

Suçsuz asmadınız mı Denizleri

Öyle bir vurdu ki çığlık
Unutmak mümkün mü feryadı
Kırıkkale’nin beli kırıldı
Ellerin parmak sayısı kadar yaşı
Vahşet izleri adım adım
Bulutlar toplandı gözlerimde

Arkadaş dur dinle,
Dolaşsın sesim duvardan duvara
Sesimle yüreklerde yankılansın
Yankılansın elbet cevap bulacak herhangi bir yerde
Sen değil miydin söyleyen
Haydi mırıldanma söyle? !

Sessizliği yazmak istedim
Dedi ki benzemem yazdığın şiirlere
Dedim dilimde tüy bitti
Tavrımı bakış tualime aktardı aynalar
Dedi ki aksim kuş mu tünedi ağzına
Tafran bana sökmez dedi zaman

Seni düşündüm bu gece
Gün doğumu serçe çağrısında
Yeşili giyinip düşüne geldim
Senden kalanları ararken yastığımda
Dudağıma dokunan gözyaşı
Alev ayazında