Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Yıllar geçti menzil uzak
Şimdi bana herşey tuzak
Bir yeminle çare bulsak
Şarkım çalsa aşka tutsak

Bir mevsimlik tek masalım

Yaşam çamurundan elbiseler bedenlenmiş
Hayaller gramofon kağıdından uçurtmalarda
Duası sararmış yaprakla
Kökler yürek dibi sevda.!

Zaman döngüsünü tersine döndürsem anılar tazeliğinde

Şairini arayan şiirler dökülüyor
Toprağı sarmalayan yağmur gibi
Sonbahara mı adandı
Gölgemi öpen toprak
Sen misin bakışlarımda dolaşan
Yoksa saçlarımı okşayan hayal mi

Cepleşin topraklar

Şahlandı genatlar

Dilde elde meylenme

Düşsel yansımamda kainatın mayası
Gök kubbeye yazdım en has yalnızlığı
Yıldızlarda kutsansın diye dünya
Sevdalandım
Güneşe hüküm giydi ıslak
Taşın yosununda bahar

Gözlerimden boşanmış gülümsemeler
Kulaklarımda uzak diyarların senfonosi
Aşkın kirli ellerini yıkıyor
Uyanmış güneşin kamaşan gözleri
Dudağımın susuzluğuna el atınca yeşil sevdam
Kendini buluyor

Sen benim duygularınla kendine bağlayan
Dağınık düşüncelerde kayboluşumsun.
Sen benim vazgeçmişliğimde odaklandığım
Adını fısıldayan gecelerde yaşayanımsın
İşte bu yalnızlığımın ortağı
Ölümden doğuşum sensin.!

Açlığın sesi olsam
Kelimelerim eylüle döner
Kendini kalbinden vururdu şiirler
...
Gün dönüm tarlasına eksek olsaları
Fide verir mi içimizdeki çocuk sesleri

Kayboldum karanlıkta
Ney sesinde toplandı melekler
Puslandı gözlerim/ zaman pikabında şarkılar
Sevda turuna çıkmış bir misafir oturdu gönlüme
Çağladı kanım parladı göz ferim..
Ferhat çıktı karşıma dağları devire devire

Öpüşünde üşüyorum
Ateşime su taşıyan serap
Gözlerimin sonbaharı
Dokunmasın bakışın
Şimdi kelimeler dokunaklı ve ıslak