Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Sensizliği okuyacağım bu gece
Hesap soracak yıldızlar tek tek
Hüzün düşecek eylül akşamına

Bahar gölgesinde aşk ayazım
Söz düşürmeyecek dudaklarına

Gönül kavgam, aklımın perişanlığı
Takıntılar mı kırdı kanatlarımızı?
Sevinçten uçuyorduk bir zamanlar oysa
İkiden bir olunca parçalanıp bölündük
Aldık hızımızı yorulduk
Zoruna mı gitti?

Kararmış yürekler üzerine
Ay doğar mı?
Ezeli muradımın güneşi batmış!
Şefkati sermayem
Merhameti derman!

Sen benden gittin gideli
Sensizlik kokuyor bu kent
Hikayemi siliyor bu sessizlik
Şimdi sen de yabancısın bana
Düğüm bakışlar attın zamana
Şimdi vakit çok geç

İnsan neden üşür bilir misin
Kışa ait olmayan mesela
Gülmesi bile ceset ayazı
Ne zaman ateşte yanar yürek
Sözün bittiği an mesela

İçimi kararttın işte
Yağmur masasına oturan hazan
Ne kadar da benden uzaksın
Dilimde renk değiştirmeyen sözler
Hani her birinize aşıktınız
Hani her biriniz yüreğime özeldi

Sığmıyor ruhum bedenime
Terk ediyor tek tek dost dediklerim
Deli öfkeme kahkaha atıyor hırsından
Mahzun gözlerimden yoksun
Sensiz düşlerim

Şiir garip bir duygudur
Anlaşılması güç olan
Belki iki mısrada anlatılan
Belki de sayfalara sığmayan
Aşkı nefreti umudu anlatan
Okuyana göre değer bulan

Sevecekse insan kış mevsiminde sevmeli
Mesela
Ayaz sıcaklığında
Bazen
Kar çiekleri alazında olmalı yanaklar
Hele de odun ateşinde çayın demini içer gibi

Gece çöktü içime
Suskunluğumda gerildi ağaç
Kırılmış dalında hüzünlü bakış
Dokundu bedenime
Bir güvercin bir yaprak mitolojik teni.!