Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Sarmasın diye zehirli sarmaşık
İndirdim resmini duvarlardan
Boş odamda dalaştı sözler
Sensizliğin sürgününü kırdı gözler
Tenine dokunmak için
İzini sildiğim yaşım kucakladı seni

Kanla sulanmış topraklara ayak basarken
Katliamlara imza atanlar cenin üretirken
Zalimlerin kasaları fukara lokmasıyla dolarken
Tankların önüne tüyü bitmemiş cocuklar sürülürken
Gözlerimi bıraktığım gözyaşı çuvalında gönül ahları varken
Nasıl yüz sürerim Rabbim sana

Benden göçüyor dizeler
Kafiyesi ağlamaklı
Saklansam da noktalara
Virgüllerle geri dönüyorum
Bahanesi çok

Karanlığın sessizliğinde
Gökkuşağı selamında eşkiya yağmur
Gözlerime doluyor
Tutsak dilde türküler.!

Yanık kokusu kimbilir kimin can acısı

Yazıklar olsun yazıklar
Karanlık yatağına giren geceye
Yazıklar olsun yazıklar
Güne günaydın diyen gözlere
Yazıklar olsun densize bir damla su verenlere

Gün gelip te kaybolduğum anda
Senden daha fazla üzülüp
Sana son satırlarımı bırakacağım
Günlerini boşluğa yazıp
Diğeri gibi sessizce gideceğim belki
Vasiyet mührü dudaklarında

Güneşi gördü toprak
Bahar geldi sandı alevlendi aşkı
Üşüdü uzandı dalları kış güneşine
Titreten soğukluğu aldırmadı
Gelinlikler giydi erik ağaçları
Umuda nadas tohumda bir telaş

Sustun tebessüm
Sustun sustum
Nefes verdin sessizliğe
Bakışınla
Alevlendi aklıma süzülenler
Bensiz gitme

Sevildiği için üstünde tuttu su
Güneşe uyanmak için yapraklarını kapatsa da
El üstünde uyuttu
Utansa da içinde ki çamurdan.!

Yoluma yoldaş
Çevir bakışlarını aşk
Yağdır karları
Yanıklarım yangın yağmuru
Topla eteklerini hoşçakal rüzgarı
Topla eteklerini topla bulut