Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Orda biri var
Heybesi rüzgara yüklenmiş
Dudaklar mühürlü
Yansımasına akşam düşmüş
Aynalara çarpmış gibi
Bize benzeyen

Öyle anlar var ki
Bıçaklasanda kalbimi acı duymaz
Dünyanın çiçeklerini toplasanda
Dindiremezsin acılarımı
Gelmeyeceğini bile bile
Beklersin canından çok sevdiğini

Oyun bitti
Kapandı aşk sahnesinin kırmızı perdeleri
Haydi güle güle yalan torbanı unutma
Gönlüm izin vermedi gözlerine
Nifak sözlere kandın
Beni anlamadın

Pırıltısı yakamoz deniz yazgılım
Seni düşünerek
Aşkın efsununda daldım sulara
Bir baktım
Yem olmuş beklentim balıklara
Soluksuz olur mu deniz suları

Kaderlenen zaman gerçeği
Nerede kaldınız içtede ki gülümseme
Hüzün içinde boğuluyor yaşam
İçtenlikten uzak beyin oyunları
Aptala döndü ayaklar
Boğuldu

Dar geldi sözler kördüğüm
Kulak arkası taşlı yol
Duyan yok !

Dönüp bi baksan göz dibine
Yoksa gözyaşları mı vicdan silgisi

Suskunluğunda gece
Yıldız topluyor sessizlik
Hüzün topluyor sensizlik
Ay karanlık rüya yolunda
Hey gece
Senden değilim

Süveyda gizli günahım
Ben seni şiirlerden tanırım
Yaşamın aykırılığını anlat
Kapat kalbimin kapısını, konuşalım.!

Yaşama sevincinde yok mu yerin .?

Konuksever bu geceme gitmemek için gelen
Düşleri alınmış
Kalemime kapalı perdeli keder
Perdeyi yırtmak istiyor içimde ki yaramaz çocuk
Sonrasını yazmak acizliğindeyim
Mevsimini görmeden karla örtülen erik ağacı gibiyim

Kırık tarağımdan düşse iki tel saçın,
Mahmur gözlerinin buğusunu
Sürüklerim dilini unutmuş karanlıklara
Akmasın diye gözyaşın
Gererim yıldızları bulutlara!