Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Orda biri var
Heybesi rüzgara yüklenmiş
Dudaklar mühürlü
Yansımasına akşam düşmüş
Aynalara çarpmış gibi
Bize benzeyen

Öyle anlar var ki
Bıçaklasanda kalbimi acı duymaz
Dünyanın çiçeklerini toplasanda
Dindiremezsin acılarımı
Gelmeyeceğini bile bile
Beklersin canından çok sevdiğini

Pırıltısı yakamoz deniz yazgılım
Seni düşünerek
Aşkın efsununda daldım sulara
Bir baktım
Yem olmuş beklentim balıklara
Soluksuz olur mu deniz suları

Kaderlenen zaman gerçeği
Nerede kaldınız içtede ki gülümseme
Hüzün içinde boğuluyor yaşam
İçtenlikten uzak beyin oyunları
Aptala döndü ayaklar
Boğuldu

Dar geldi sözler kördüğüm
Kulak arkası taşlı yol
Duyan yok !

Dönüp bi baksan göz dibine
Yoksa gözyaşları mı vicdan silgisi

Şairini arayan şiirler dökülüyor
Toprağı sarmalayan yağmur gibi
Sonbahara mı adandı
Gölgemi öpen toprak
Sen misin bakışlarımda dolaşan
Yoksa saçlarımı okşayan hayal mi

Cepleşin topraklar

Şahlandı genatlar

Dilde elde meylenme

Düşsel yansımamda kainatın mayası
Gök kubbeye yazdım en has yalnızlığı
Yıldızlarda kutsansın diye dünya
Sevdalandım
Güneşe hüküm giydi ıslak
Taşın yosununda bahar

Konuksever bu geceme gitmemek için gelen
Düşleri alınmış
Kalemime kapalı perdeli keder
Perdeyi yırtmak istiyor içimde ki yaramaz çocuk
Sonrasını yazmak acizliğindeyim
Mevsimini görmeden karla örtülen erik ağacı gibiyim

Kırık tarağımdan düşse iki tel saçın,
Mahmur gözlerinin buğusunu
Sürüklerim dilini unutmuş karanlıklara
Akmasın diye gözyaşın
Gererim yıldızları bulutlara!