Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Gözlerim değil kulaklarım ağlıyor
Bayrağım değil topraklarım ağlıyor
Analar değil milletim ağlıyor
Anadolu değil Ortaasya ağlıyor
Önüme getirmeyin kanlı gen haritasını
Oturtmayın gözlerime

Seni düşündüm bu gece
Gün doğumu serçe çağrısında
Yeşili giyinip düşüne geldim
Senden kalanları ararken yastığımda
Dudağıma dokunan gözyaşı
Alev ayazında

Bakmayın gözlerime delirtir bakışlarım
Kelimelerim kahkahasında ağlar
Ataklarım ani korkun dizelerimde
Ben bir kalem delisiyim

Süzmeyin yüzümü

Pembe hayalim oldu ipi kopmuş bir uçurtma
Çocuk yıllarım nerede döndüm kabusa
Bıraktım bakışımı kalsın devri zamana
Zaman mekan yok sendeki sevgilerde
Bıraktım sana kış vurmasın duyguma

Sessizliği yazmak istedim
Dedi ki benzemem yazdığın şiirlere
Dedim dilimde tüy bitti
Tavrımı bakış tualime aktardı aynalar
Dedi ki aksim kuş mu tünedi ağzına
Tafran bana sökmez dedi zaman

Sen gittiğinde anladım
Seni kaybedemiyecek kadar sevdiğimi
Bir senin güldürübildiğini
Yalan tebessüm edişimde anladım!

Gittin gideli farklıyım aynalarda

Var içinde
Var içimde
Sende sus
Bende sus
İçinde ateş
İçimde ateş

Öyle bir vurdu ki çığlık
Unutmak mümkün mü feryadı
Kırıkkale’nin beli kırıldı
Ellerin parmak sayısı kadar yaşı
Vahşet izleri adım adım
Bulutlar toplandı gözlerimde

Arkadaş dur dinle,
Dolaşsın sesim duvardan duvara
Sesimle yüreklerde yankılansın
Yankılansın elbet cevap bulacak herhangi bir yerde
Sen değil miydin söyleyen
Haydi mırıldanma söyle? !

Açsam günün bohçasını
Sökülür kocamış dünyanın yaşam iplikleri
Karanlıkta dönence, seni arayan ayın yüzü!
Tükenişlerin mezarlığını sarsar anıların sesi
Geceye ağır gelir heybemdeki yıldızlar!