Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Gözlerimde infilak edince
Kördüğüme asılan sözler
Diz vurdu gidişine
Gönlüme devrilen bekleyiş
Dostu düşmanla harmanladı
Cehennem tozunu yutturan bu köz

Gönül günceme takılı kalan aşk
Suskun haykırışlarımda öğrettin korkuyu
Yağmur damlasına benziyor sana akıttığım
Gözlerimden sarkan sarı sonbaharda

Penceremde soluyor

Sarmasın diye zehirli sarmaşık
İndirdim resmini duvarlardan
Boş odamda dalaştı sözler
Sensizliğin sürgününü kırdı gözler
Tenine dokunmak için
İzini sildiğim yaşım kucakladı seni

Bazen bir şiirdir kadın
Yüreğe aşk damlatan
Ormansı yeşil sanki bir nefes
Gülünce bahar kokan
Yokluğunda sarı hazan giydiren
Sorulsa da

Çiçeğim diyemem hazan düşer yaprağına
Güneşim diyemem çeker karanlık geceye
Geceler kucaklar içerim aşk iksirini
Ağır gelmez sevdan dolaşsam da dilden dile

Yağmurum diyemem kaybolursun deryalarda

Çıldırmış dalgalar gözyaşını çarparken sulara
Kumsala sırtından vurur
Bir kadının teni gibi ıslak
Ölüm ayırası bir fısıltı içinde binlerce feryat
Ayna şarkıları gibi sır
Mahrem duygular gibi

Benden göçüyor dizeler
Kafiyesi ağlamaklı
Saklansam da noktalara
Virgüllerle geri dönüyorum
Bahanesi çok

Elveda aşkı içtiğim erguvan bakışlar
Elveda benliğimi kor eden alaz buse
Kestim sana uçmaya çalışan kanatlarımı
Rüzgar oldum silindi kaldırımdaki izler
Karabasanı örttüm düşüme gelen yol kapalı
Gönlüm kırık sorgusuz aşklar ayna

Kanla sulanmış topraklara ayak basarken
Katliamlara imza atanlar cenin üretirken
Zalimlerin kasaları fukara lokmasıyla dolarken
Tankların önüne tüyü bitmemiş cocuklar sürülürken
Gözlerimi bıraktığım gözyaşı çuvalında gönül ahları varken
Nasıl yüz sürerim Rabbim sana

Yazıklar olsun yazıklar
Karanlık yatağına giren geceye
Yazıklar olsun yazıklar
Güne günaydın diyen gözlere
Yazıklar olsun densize bir damla su verenlere