Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Nefesler de küllenen nikotin
Dillerde savrulup duran küfür
Nedir diye sorma
Küfür masum kalıyor bazen
Sorma işte gölgelere tutsak.!

Unutmak mı güldürme beni!
Canımdan sildim seni
Damarımda dolaşan kan yarsız
Daralan yürek kıyılarımda özgürleşti dalgalar
Sevmek mi güldürme!

Gün güzelim sarmal gülüm
Ne günlerde ne ateşler yaktık
Kıskanmadı mı atladığımız pusular
Göremedik adımlayan ayrılık tınısını
Gidişinle kulaklarıma kelepçe vurdu
Odam şimdi loş tenimin nemi vurdu duvarlara

Toprağın her zerresine öpen güneş gibi
Sarı sonbaharda yağan bir yeşil yağmur gibi
Geşmiş zamana can veren resim gibi
Rüzgarın önünde titreyen yaprak gibi
Ağlayan geceme usulca süzül
Dağılsın eylül!

Güneşleri çaldık yarınından
Sultan sandık kendimizi
Ayak bastığımız toprağı unutup hayat bizim sandık
Nefis tahtına kuruldukça kudurduk
miras bıraktık sevinci güvencesi alınmış yarınları
Birkaç günlük yaşamı sandık bin yıl

Sevginin saflığı mı yaprağına düşen beyaz
Aşkına erir bulutların yüreği
Sökercesine hazanı döken
Bahara dönmeyen yüz çizgilerim
Nazlı gelin, nisan gözyaşı gibi ol
Bulutlarda saklıdır yıldırımlar

Bakışın güneşti bakışımda
Çölde batan güneş kızıllığına döndü gidişin
Busenle mühürlü kaldı dudaklarım
Yağmurla düştü hüznüm yollara
Kalbimin sızısı rüzgarda döndüm fırtınaya

Gelme artık
Gelme duyamadığım ayak sesleriyle
Çık düşlerimden dikilme karşıma
Çık artık
Çık dünyamdan dayanmıyor bu can
Nerede derdime derman yürek sesin

Gelmeliyim sizlere
Anlamalıyım sizlerde sevdanın kalbini
Gelmeliyim gamzeleşen gülmemle
Toplamalıyım bahçenizden yanak güllerini
Gelmeliyim gözlerinize
Hasreti toplamalıyım

Kahreden gecelerin zindan tütsüsü
Kıvranıp durma hüzünlü seslerle
Dondurma ruhumu
Gönül abdestini bozan
Nefsi nefeste yakan aşk
Suskunlukların suskunluğudur