Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Oyun bitti
Kapandı aşk sahnesinin kırmızı perdeleri
Haydi güle güle yalan torbanı unutma
Gönlüm izin vermedi gözlerine
Nifak sözlere kandın
Beni anlamadın

Kaderlenen zaman gerçeği
Nerede kaldınız içtede ki gülümseme
Hüzün içinde boğuluyor yaşam
İçtenlikten uzak beyin oyunları
Aptala döndü ayaklar
Boğuldu

Dar geldi sözler kördüğüm
Kulak arkası taşlı yol
Duyan yok !

Dönüp bi baksan göz dibine
Yoksa gözyaşları mı vicdan silgisi

Mutlumusun şimdi benden uzakta
Boş sokak gibiyim kalbim arafta
Haydi zil tak oyna benim tarafta
Beklenmedik anda sende öleyim

Kızıl güle döndüm can verdi kalbim

Soluk soluğa yazıyorum bu şiiri
Anılardan silmek istiyorum cehreni
Unutmak istiyorum
İsyan ediyor vazgeçemediklerim
Unuttukça büyüyor sevdam.!

Sen benden gittin gideli
Sensizlik kokuyor bu kent
Hikayemi siliyor bu sessizlik
Şimdi sen de yabancısın bana
Düğüm bakışlar attın zamana
Şimdi vakit çok geç

İnsan neden üşür bilir misin
Kışa ait olmayan mesela
Gülmesi bile ceset ayazı
Ne zaman ateşte yanar yürek
Sözün bittiği an mesela

Gönül kavgam, aklımın perişanlığı
Takıntılar mı kırdı kanatlarımızı?
Sevinçten uçuyorduk bir zamanlar oysa
İkiden bir olunca parçalanıp bölündük
Aldık hızımızı yorulduk
Zoruna mı gitti?

Kararmış yürekler üzerine
Ay doğar mı?
Ezeli muradımın güneşi batmış!
Şefkati sermayem
Merhameti derman!

Doğruya yazgı gün batımı kızıl
Doğma çabasında gönlümü yalayan güneş
Işığını kapatma düşüncelerim
Isırgan tarlasında
Yürek sezgisinde göz dibi sızılarım!