Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Yüzümün çizgileri sayfa sayfa

Kaçsam da söylemden

Saklasam da

Yenilginin acısı yakınca karanlıkları
Gökkubbe yıkıldı başıma
Soru işaretleri et çengeli ruhumda asılı
Duygu intiharında varlığımın farkedilişi
Alkış tut final vakti çıkışlar sinemin sol yanı
Efelenme beynim çaldı son dersin zili

ay ışığı sinmiş arka odalar dağınık
cümleleri yutmuş sarı odalar hüzün
bulutumsu nefesine sargın
kulak arkasına atılan gibi
iki tırnak arası isyanım kendime

Dondu sözlerin gözlerimde
Aşk çırası yandı gönlümde
Sevdan sarmal sarmal gönlümde
Güllerim solmasın ruhunda
Yaprak gibi sürükleneyim

küle dönmüş insanlıkta bir çocuk
bakışında kelepçe gerçekler
rüzgarına soğuk nefesi karışmış
umut mevsiminde kurşuni yağmur

ağlama çocuk

Tarumarım, gönül yangınım
Gönlümle hesaplaşmada
Beden yürür, iz tutmaz toprakta
Soluyor demine dem katan nefesim!

Estirme hüzünlü rüzgarları

Seni ben mi yarattım yüreğimde
Bade bakışların kalbime akıyor
Kaf dağı ardında masallar
Sesini duyamıyorum
Namelerin paylaşımında!

Sanma gönlümdesin uçtun göklere
Köşk olsun yıldızlar mavilikte adın
Başın göğe erdi artık mutlusun
Umutlarım oldu uçan balonlar

Günlerim karardı, sana hasretten

Olur da bir gün sorarsa biri
Hesapsız kitapsız
Ya seni yada senden sonrasını
Anlatamam,sarılsam da cevaplara
Anlatamam
Sensizliğin gece yarısı sessizliğini.!

hayalden hayale koşarken daldım uykuna
yandım yakıldım enkazda aşkı anladım
aşkta sevda kızıllığını sen öğrettin
kıyamadığın gözlerimde ağlatmayı da
gelmenden daha hızlı oldu gidişin
benliğimde silmeyi öğretemedin