Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Güneşi gördü toprak
Bahar geldi sandı alevlendi aşkı
Üşüdü uzandı dalları kış güneşine
Titreten soğukluğu aldırmadı
Gelinlikler giydi erik ağaçları
Umuda nadas tohumda bir telaş

Gün gelip te kaybolduğum anda
Senden daha fazla üzülüp
Sana son satırlarımı bırakacağım
Günlerini boşluğa yazıp
Diğeri gibi sessizce gideceğim belki
Vasiyet mührü dudaklarında

üzerine gün örüp dün diye unuttuğum
akılımın ters köşesi ayak bastığım
ürperiyor gözlerim
geçişlerinde es geçtiğim duygular
mutluluğa tanık
yüreğimin sır odası günaydın

Zalimin sohpet molası
Benim ise yüreğimin sancısı
Aklıma kement atıyor
Çürüyen düşlerde cellat suret
Ay doğmamış gece sinesinde
Can çekişiyor bir kelime bir sözcük

Var içinde
Var içimde
Sende sus
Bende sus
İçinde ateş
İçimde ateş

Sen gittiğinde anladım
Seni kaybedemiyecek kadar sevdiğimi
Bir senin güldürübildiğini
Yalan tebessüm edişimde anladım!

Gittin gideli farklıyım aynalarda

hayalimde inancım
kalbimde yeminlim
zihnimde karmaşam
anılar hatrına
sus sarıl kıvrıl yanıma

Baktıkça sana yağmur giyerdi gözlerim
Hırçın ama gece gibi sessiz
Kan kırmızı acılarla sislenirdi
Güneşe hasret kar örtülü sözlerim

Gözlerine baktıkça söyleyemediklerin ordaydı

İsyan edişimin sebebi sensin
Susman gidişinin anlamı kesin
Nefesimden düştün,gözüm görmesin
Vazgeç dedi gönlüm,bıraktım bitsin.!

Sarardıysa yüzüm sebebi sensin

Kendime savaş açtım
Soru yok
Sorgu yok
İhanetlere kapalıyım
Aynaların katiliyim bu gece