Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Geceyi giyinen adam
Şakağı kırağı yorgun
Yalnızlığı kucaklamış
Suskun
Hakikat agzında siyah!

Güzel bir günde yedi renk
Mevsimindeyiz aşkın
Girdaba çekilse de gönül yollarım
Aşkın varken sol yanımda
Suya doymuş toprak rehavetindeyim

Tenimi neden yakar
Güne gülümseyen güneş
Bana hissettirdiği
Leyla’nın Aslı’nın sevdası mı
Anlat!
Candan kopan ışık süzmesi

Gölgeler sarmış etrafımı
Belki hoşum belki de nahoş
Çarşaf ağızlılara inat içeceğim
İçtikçe
Uyutmayacağım uykuları bu gece!

Güneşe hasret sabahlarda
Gözlerinde tekrar tekrar doğmak için
Yıldızları kirpiklerine taktım
Düşlere serdim seni!

Nazlı nazlı eserken

Mutlumusun şimdi benden uzakta
Boş sokak gibiyim kalbim arafta
Haydi zil tak oyna benim tarafta
Beklenmedik anda sende öleyim

Kızıl güle döndüm can verdi kalbim

Soluk soluğa yazıyorum bu şiiri
Anılardan silmek istiyorum cehreni
Unutmak istiyorum
İsyan ediyor vazgeçemediklerim
Unuttukça büyüyor sevdam.!

tanıma istersen yüreğinle baksın bir daha gözlerin
ateşe salmadan dudağımda zincirlensin sözlerin
durup durup üzgün bakma gözlerimi terk etmeden
sevdana el güneş batmadan karanlığa sürgünsem

ihanet mi bilmem seviyorum desen de inanmam

Dolanır yar kokulu yastık koynuna
Geceye terk edilen hayellere takılır
Sevmeleri özümseyen saçımın teli
Ateşlenir sözleri resmeden gözlerin
Gül beyazına hare düşmesin diye
Alevleri yutar akrep intiharına döner

Yıllar geçti menzil uzak
Şimdi bana herşey tuzak
Bir yeminle çare bulsak
Şarkım çalsa aşka tutsak

Bir mevsimlik tek masalım