Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Karanlığın sessizliğinde
Gökkuşağı selamında eşkiya yağmur
Gözlerime doluyor
Tutsak dilde türküler.!

Yanık kokusu kimbilir kimin can acısı

Yazıklar olsun yazıklar
Karanlık yatağına giren geceye
Yazıklar olsun yazıklar
Güne günaydın diyen gözlere
Yazıklar olsun densize bir damla su verenlere

Gün gelip te kaybolduğum anda
Senden daha fazla üzülüp
Sana son satırlarımı bırakacağım
Günlerini boşluğa yazıp
Diğeri gibi sessizce gideceğim belki
Vasiyet mührü dudaklarında

Güneşi gördü toprak
Bahar geldi sandı alevlendi aşkı
Üşüdü uzandı dalları kış güneşine
Titreten soğukluğu aldırmadı
Gelinlikler giydi erik ağaçları
Umuda nadas tohumda bir telaş

Sustun tebessüm
Sustun sustum
Nefes verdin sessizliğe
Bakışınla
Alevlendi aklıma süzülenler
Bensiz gitme

Sevildiği için üstünde tuttu su
Güneşe uyanmak için yapraklarını kapatsa da
El üstünde uyuttu
Utansa da içinde ki çamurdan.!

Yoluma yoldaş
Çevir bakışlarını aşk
Yağdır karları
Yanıklarım yangın yağmuru
Topla eteklerini hoşçakal rüzgarı
Topla eteklerini topla bulut

Ayrılık şarkıları dilimi sarmadan
Boğulur gökyüzü kurşuni bulutlarda
Altın kasede yem verilse de
Kilitli kafeste bir dal
Hayaldir kuşa

Güneşe aşık ateş kıskanırcasına yakıyor
Dokundukça eriyorum içimden bir şeyler akıyor
Ne zaman gökyüzüne baksam eksiliyor
Sinemde gezme gece gezme
Söyle yıldızlar söyle karanlıkta dertlerim var.!

Göz yaşının kabul edilmediği yerdeyim
Yular takılmış ağır aksak tabut insanlar
Yorgun gecelerin yalnızlığında kaybolmuşlar
Elim bağrımda gözüm seyirde
İçi boş sözcüklerim yakıyor puslanmış bakışımı
Üç kuruş bir lokma, paranın karesi sıfır