Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Yıllar geçti menzil uzak
Şimdi bana herşey tuzak
Bir yeminle çare bulsak
Şarkım çalsa aşka tutsak

Bir mevsimlik tek masalım

tanıma istersen yüreğinle baksın bir daha gözlerin
ateşe salmadan dudağımda zincirlensin sözlerin
durup durup üzgün bakma gözlerimi terk etmeden
sevdana el güneş batmadan karanlığa sürgünsem

ihanet mi bilmem seviyorum desen de inanmam

Sen benden gittin gideli
Sensizlik kokuyor bu kent
Hikayemi siliyor bu sessizlik
Şimdi sen de yabancısın bana
Düğüm bakışlar attın zamana
Şimdi vakit çok geç

İnsan neden üşür bilir misin
Kışa ait olmayan mesela
Gülmesi bile ceset ayazı
Ne zaman ateşte yanar yürek
Sözün bittiği an mesela

Mutlumusun şimdi benden uzakta
Boş sokak gibiyim kalbim arafta
Haydi zil tak oyna benim tarafta
Beklenmedik anda sende öleyim

Kızıl güle döndüm can verdi kalbim

Soluk soluğa yazıyorum bu şiiri
Anılardan silmek istiyorum cehreni
Unutmak istiyorum
İsyan ediyor vazgeçemediklerim
Unuttukça büyüyor sevdam.!

Gönül kavgam, aklımın perişanlığı
Takıntılar mı kırdı kanatlarımızı?
Sevinçten uçuyorduk bir zamanlar oysa
İkiden bir olunca parçalanıp bölündük
Aldık hızımızı yorulduk
Zoruna mı gitti?

Kararmış yürekler üzerine
Ay doğar mı?
Ezeli muradımın güneşi batmış!
Şefkati sermayem
Merhameti derman!

Doğruya yazgı gün batımı kızıl
Doğma çabasında gönlümü yalayan güneş
Işığını kapatma düşüncelerim
Isırgan tarlasında
Yürek sezgisinde göz dibi sızılarım!

Kuşluk kuşağına sarılınca ayaz
Duraklatır zamanı yokluğun
Çizgi ile nokta arasında kalır
Düşüncemin gölgesi
Saklanır sineme gökyüzü
Yalnızlığına sırdaş olur