Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Cepleşin topraklar

Şahlandı genatlar

Dilde elde meylenme

Düşsel yansımamda kainatın mayası
Gök kubbeye yazdım en has yalnızlığı
Yıldızlarda kutsansın diye dünya
Sevdalandım
Güneşe hüküm giydi ıslak
Taşın yosununda bahar

küle dönmüş insanlıkta bir çocuk
bakışında kelepçe gerçekler
rüzgarına soğuk nefesi karışmış
umut mevsiminde kurşuni yağmur

ağlama çocuk

Tarumarım, gönül yangınım
Gönlümle hesaplaşmada
Beden yürür, iz tutmaz toprakta
Soluyor demine dem katan nefesim!

Estirme hüzünlü rüzgarları

Suskunluğunda gece
Yıldız topluyor sessizlik
Hüzün topluyor sensizlik
Ay karanlık rüya yolunda
Hey gece
Senden değilim

Süveyda gizli günahım
Ben seni şiirlerden tanırım
Yaşamın aykırılığını anlat
Kapat kalbimin kapısını, konuşalım.!

Yaşama sevincinde yok mu yerin .?

Konuksever bu geceme gitmemek için gelen
Düşleri alınmış
Kalemime kapalı perdeli keder
Perdeyi yırtmak istiyor içimde ki yaramaz çocuk
Sonrasını yazmak acizliğindeyim
Mevsimini görmeden karla örtülen erik ağacı gibiyim

Kırık tarağımdan düşse iki tel saçın,
Mahmur gözlerinin buğusunu
Sürüklerim dilini unutmuş karanlıklara
Akmasın diye gözyaşın
Gererim yıldızları bulutlara!

Kuş olsam uçşam tanrı dağı Olimpos’a
Dalsam bulutlara insem masal diyarına
Anlam yüklesem efsane varlığına
Dayansam Olympos kapısına
Mazimin sevinçlerini anlatsam

I..Sende yaşamak
Yaşamın kıyısında aya tutunup
Susuzluğun doyumsuzluğunda
Bir damla gözyaşında solumaktır seni

Seni yaşamak