Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Hasreti vuslatla birlikte kardım,
Gönlümü yollara, kentlere sardım.
Ya sevdiğim geldi, ya da ben vardım,
Bana üç şehirden ibaret dünya,
Bir Ankara, bir Karaman, bir Konya.

Katladılar yolsuzlukta hüneri,
Her kapıdan giriyorlar gizlice.
Hırsızlığa alet edip feneri,
İşlerini görüyorlar gizlice.

Soyguna, hortuma dini kaplayıp,

Yanık sesi sustu Anadolu’nun,
Sazlar iniliyor, türküler ağlar.
Sonuna gelindi sevda yolunun,
Mühür gözlü güzel karalar bağlar.

Canana doymadan geldi ahire,

(Fark etmez)

Senin için kofsa sunduğum görüş,
Katılsan fark etmez, katılmasan da...
İsterim atılıp doğruya eriş,
Atılsan fark etmez, atılmasan da...

Köylü gardaş reyini vir diyonuz,
Viriyoz da ne geçiyor ele hı?
Hak yimeyiz gel hesap sor diyonuz,
Soruyoz da ne geçiyor ele hı?

Seçimlerde gavil gardaş oluyoz,

Türk Ordusu hedef oldu densize,
Liboş liboş sırıtanlar saldırdı.
Yeter yahu! Ne diyeyim ben size,
Nazlı nazlı kırıtanlar saldırdı.

Dağda eşkiyayı görmezden gelip,

Kimi zaman dalar dalar giderim,
“Gel” olursun düşlerimde Karaman.
‘Tutun ellerimden anılar’ derim,
Yol olursun düşlerimde Karaman.

Gazalpa’da yüreğimi yıkarım,

Bu büyük sevdayı yalnız çekemem,
Paylaşalım birazını alıver.
Terkedilip göz yaşları dökemem.
Ya al beni ya da bırak, salıver.

Özlemin acısı beni bitirir,

Herşey sanki bir rüya, hiç farkı yok kâbustan,
Zalimliği çırçıplak görüyorum habire.
Olanlar akıl dışı, kopmuş mantıktan, ustan,
Ben kendimi kendimde arıyorum habire.

Kimisi Hitler gibi, seleksiyon yapıyor,

Katilin çözüldü elleri bugün,
Barışa inanan canlar gidiyor.
Gözyaşım ıslattı gülleri bugün,
Madımak yanmaya devam ediyor.

Behçet’i bir daha gördüm düşümde,