Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Bir portre çizeceğim, kimliği bende saklı,
Havva’dan elma yiyen Adem’i hatırlatır.
Pantalon giyer ama, uçkurda kalmış aklı,
Görünüşü o yüzden son demi hatırlatır.

Ortaçağ’da uyurken; demokrasi sayıklar,

Yeteneği sınırlı, başarısı hiç yoktur,
Lâkin adam çok şanslı, başında hep taç kalır.
Yiğitlere sadisttir, yalakası pek çoktur,
Maskesi değişse de elinde kırbaç kalır.

Ünün peşinde adam, farkında değil unun,

Döneklikle övünen bir utanmaz,
İpe unu sere sere dönüyor.
Geçmişini inkâr eder arlanmaz,
Her kılığa gire gire dönüyor.

Bazen solcu, bazen liboş oluyor,

Sayın vekil, benim yetkim sizdedir,
Rab bilir, şeytana uymayın sakın.
Sözüm yürektendir, anlam gizdedir,
Özden duyun, sözde duymayın sakın.

Kulak verin millet neler istiyor,

Dostlar bizi suçluyor, soyana kızdık diye,
Soyan soylu kalırsa, hırsız demeyelim mi?
Günah mı işliyoruz, yanlışı yazdık diye?
Hırsız kılıf bulursa, hırsız demeyelim mi?

Tamam; kapı açıktı, pencere demirsizdi,

Mağduruz diyorlar halka giderek,
Milleti kaz gibi yolan mı mağdur?
Bizi ceza ile tehdit ederek,
Kendi suçlarını silen mi mağdur?

İbadet yaparken kim kalmış darda?

Hayır demelisin haramilere,
Çalana, çırpana, soyana hayır.
Fırsat vermeyesin bu kenelere,
Kanınla beslenip, doyana hayır.

Çalan belli olur işin başında,

Babamın oğlu olsa acımam hırsızlara,
Günde üç kez taşlarım bıktırırım inanın.
Lâkin gücüm yetmiyor şu dinci arsızlara,
Belki bir kez ‘Lâ havle’ çektiririm inanın.

Din imanla soyanla başetmek kolay değil,

Şiddeti artırıp her geçen ayla,
Saldıran teröre lanetler olsun.
Kardeşini acımadan bombayla,
Öldüren teröre lanetler olsun.

Acılara boğdu yaktı her yanı,

Hesabı bellidir emperyalizmin,
Sömürü üstüne planları var.
Yurdunu sevene baskısı müzmin*,
Kendi kucağında gülenleri var.

İşte Irak, İran, işte Türkiye,