Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Bir portre çizeceğim, kimliği bende saklı,
Havva’dan elma yiyen Adem’i hatırlatır.
Pantalon giyer ama, uçkurda kalmış aklı,
Görünüşü o yüzden son demi hatırlatır.

Ortaçağ’da uyurken; demokrasi sayıklar,

Yeteneği sınırlı, başarısı hiç yoktur,
Lâkin adam çok şanslı, başında hep taç kalır.
Yiğitlere sadisttir, yalakası pek çoktur,
Maskesi değişse de elinde kırbaç kalır.

Ünün peşinde adam, farkında değil unun,

Döneklikle övünen bir utanmaz,
İpe unu sere sere dönüyor.
Geçmişini inkâr eder arlanmaz,
Her kılığa gire gire dönüyor.

Bazen solcu, bazen liboş oluyor,

Bu millet kimlerle gurur duymadı,
Yurttaşa lan diyenleri alkışla...
Kafa yorma boşver, uydu uymadı,
Sözlerinden cayanları alkışla...

Meydanları doldur, yürekten bağır,

Sehven gelir dünyaya başa bela olanlar,
Ayağa kalkar kalkmaz sokağa çıkar sehven.
Serseri mayın olur denetimsiz kalanlar,
Masumların canını bilmeden yakar sehven.

Yolları düzeltiyor vakfedilen yuvaklar,

Öyle celãllenip “tu” deme bize,
Yanında yağ çekip gezene tükür.
Baskıyla, tehditle gelmeyiz dize,
Zulme methiyeler düzene tükür.

Ağzıyla söyledi; fişleyen sizde,

Utanma heveslilerine...

Utanmak iyidir, haz verir bize,
Yanında yağ çekip gezenden utan.
Baskıyla, tehditle gelmeyiz dize,
Zulme methiyeler düzenden utan.

(Namdar Rahmi Karatay’ı saygıyla anarak)

Ne günlere kaldık biz, hırsızlar bekçi oldu,
Dikiş tutturamayan şimdi yelekçi oldu.
Karpuzu sele veren gayri kelekçi oldu,
Bostan eken görmüyor, tarla mı bu, dere mi?

Her türlü durumda kendini kurtar,
Cukkalayıp cuk cuk yapıp rahatla.
İşinden artmazsa, dişinden artar,
Lokmaları cücük yapıp rahatla.

Aklını çelmesin çocukla, karı,

Türk Ordusu suç örgütü değildir,
Ona suç örgütü diyenler çete.
Görevini yapar, buna muktedir,
Bundan rahatsızlık duyanlar çete.

Çete olur mu hiç bayrağı tutan: