Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Atatürk’ü sevmek zorunlu değil,
Saygı göstermezsen nankör olursun.
Düşünce belirtmek sorunlu değil,
Bilgi edinmezsen cahil kalırsın.

Atatürk olmasa, olurduk manda,

(Derin devlet arayanlara yanıtımdır)

Eşkiyaya yaltaklanan yüzeyde,
Vatan için vurulanlar derinde.
Ümmetçi makbuldür en üst düzeyde,
Ulusuna sarılanlar derinde.

Atatürk’ü sevdiğimi söylesem,
Korkuyorum, bana kızan olur mu?
Evimde resmi var, acep neylesem?
Baskın yapıp evi gezen olur mu?

Çağdaş yaşam için burs verir karım,

Dinime musallat gözümden kaçmaz,
Yaşımız kemale erişti hocam.
Sofu var mabedin önünden geçmez,
Kanatsız uçmaya girişti hocam.

Harama uçkuru çözen uyanık,

Baykuşlar kumru gibi, kargalar bülbül gibi,
Şakıyarak öttüler, hayâldi gerçek oldu.
Gerçekler hayâlleşti, yalan örttü tül gibi,
İşe hile kattılar, hayâldi gerçek oldu.

Zıplaşıyor pireler, kan emiyor tüm bitler,

Başarına çok sevindim inan ki,
Umduğumdan başka çıkma Obama.
Özdeşleştim hemen seninle sanki,
Tensel farklılığa bakma Obama.

Bush’la uyumluyduk, tam aynı çapta,

Tekel işçisiydim sokakta kaldım,
Hakkımı istesem kızar mısınız?
Fabrikam satıldı, işimden oldum,
Yanlış var bu işte, bozar mısınız?

Ses duyurmak için Ankara’dayım,

Muhterem büyüğüm, kızdırdım sizi,
Eşek arıları soksun dilimi.
Millet uyanmasın, bitmesin dizi,
Ne olur ekleyin kopan filimi.

Beraber yürüdük o dar yollarda,

Dalında yaprağı oldum,
Kesti geçti bilmeden yar.
Yolunda toprağı oldum,
Bastı geçti bilmeden yar.

Elin elime vermedi,

Alev sarmış camideki bacayı,
Dokunan yanıyor, bakınan rahat.
Suçlamayın kundaklayan hocayı,
Suçlayan yanıyor, çekinen rahat.

Minareyi çalan kılıfı bulsun,