Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Rakı, viski, şampanya, cin kokar solukları,
Yoksulun göz nuruyla doluyor olukları.
Memeden süt vermezler, mama yer çocukları,
Erkek başın kelinde, kadın yüz sıvasında,
Üç öğün bulgur kaynar fakirin tavasında.

Bir kalem kırıldı, bir beyin göçtü,
Yandı bir mum kandiline akıyor.
Uğur’um Mustafa Kemal’e uçtu,
Görüştüler şimşekleri çakıyor.

Vurdular Mumcu’mu karanlıkçılar,

Tanrı şifa verir doktor eliyle,
Yazık ki saldırır kulu doktora.
Cahil hesap sorar ilkel haliyle,
Bıçak gibi batar dili doktora.

Doktoru şikâyet moda olmuştur,

Tanrıya ulaşmak gitmekse eğer,
Bedene yük olur can benim için.
Varmak kavuşmaksa, gitmeye değer,
Asla pişman olmam ben benim için.

Yunus Emre gibi benliği aşsam,

Türk olmak ayıptır liboş faşistçe,
Irkçılığa ister düzde açılım.
Birliğe saldırır, hem de sadistçe,
Bölmeye geldi mi, gözde açılım.

ABD, AB’nin borazanıdır,

Bizim mahallede kurulmuş düzen,
Bozana bozulur bu mahalleli.
Burada sevilmez gerçeği yazan,
Yazana bozulur bu mahalleli.

Hurafe öğretir baş tacı softa,

Kaçırma güzelim o gözlerini,
Dostça bakıp bakıp süz nazlı nazlı.
Hüzün yağmurunun sil izlerini,
Gülümsesin şöyle göz nazlı nazlı.

Söz başka nazlansın, dillerin başka,

Dâvete getirdik birçok hediye,
Dostu gördünüz mü Majesteleri?
Çantayı sağ kola almasın diye,
Astı gördünüz mü Majesteleri,

Siz bizi sevdiniz; bu bir önsezi,

Velev ki saltanat tahtına çıktın,
Adaletin yoksa düşersin birgün.
Eğer ki hakları vermedin yaktın,
Yaktığın ateşte pişersin birgün.

Ben oldum diyerek şımarır isen,

Olana, olacağa birlikte onay verdik,
Kırılıp, dökülmeye ya sen razı ya da ben.
Milli irademizi fifti fifti gösterdik,
Eğilip, bükülmeye ya sen razı ya da ben.

İşsizlik dert değilmiş, bunu kabul ettik biz,